Triple-Pion 2 – HMC 5: 2 – 6!

Verslag: Koos Hendriks
We hadden de start van de externe competitie uit in Eindhoven tegen de Triple-Pion. Het speellokaal was een muf achteraf zaaltje in een bejaardentehuis. Er werd lauwe cola en pils geschonken en de koffiekopjes werden tussendoor afgewassen omdat men blijkbaar niet berekend was op het aantal deelnemers. Tot drie maal toe moest er een kapotte klok vervangen worden. Kortom, we kregen niet de indruk dat Triple-Pion een kapitaalkrachtige club is.
Toen ik tien minuten na aanvang van de wedstrijd, ik was nog niet eens aan mijn koffie begonnen, opstond om de verrichtingen op de andere borden te volgen bleken Bart aan bord 5 en Ekko aan bord 8 beiden al een stuk voor te staan! Toch was geen van hun beiden als eerste klaar. Dit was Jos aan bord 7. Zijn tegenstander die goed uit de opening was gekomen gaf pardoes een stuk weg en gaf uit pure frustratie meteen op. Vervolgens rekenden achtereenvolgens Bart en Ekko snel en geroutineerd af met hun tegenstanders en na krap een uur spelen stonden we al met 3-0 voor!
Eric aan bord 4 speelde met zwart zijn eigen vermaarde systeem waarbij hij opent met 6 pionnen op de 6e rij. Het ziet er idioot uit en menig tegenstander denkt met een prutser als tegenstander te maken te hebben. In de praktijk blijkt dit systeem echter moeilijk de kraken en als je niet oppast als witspeler loop je jezelf te pletter tegen een muur. Dit is wat er ook gebeurde op het bord en na een kwalwinst rondde Eric het af met een mataanval. Mari aan bord 3 had hier op zitten wachten. In een gelijkopgaande partij had zijn tegenstander al een remise-aanbod gedaan en door hiermee accoord te gaan was onze overwinning al snel een feit: tussenstand 4½-½.
Minder voorspoedig verging het mijzelf aan bord 1. Ik speelde met de witte stukken een Spaans 4-paardenspel en onderschatte mijn tegenstander, die veel tijd verbruikte, schromelijk. Ik verkreeg een ruimtelijk overwicht en een, op het oog, gevaarlijke koningsaanval. Mijn tegenstander gaf echter geen krimp en verdedigde zich rustig en adequaat. Bovendien vlocht hij een aantal tactische foefjes in de stelling die ik volslagen over het hoofd zag. Dit alles leidde, na een kwalverlies, tot een eindspel met loper tegen toren. Aangezien mijn loper actief over de lange diagonaal heerste en zijn toren passief was had ik nog hoop. Echter mijn tegenstander bleek weer een stap verder dan mij te hebben gekeken. Door zijn toren terug te geven ontstond er een voor mij verloren pionneneindspel.
De beste partij van de dag werd gespeeld door Bert aan bord 2. Hoewel zijn tegenstander met een ruimtelijk overwicht op de damevleugel uit de opening kwam wist Bert via pion- en later kwalwinst het eindspel gedegen en uitstekend uit te spelen naar winst. Aan bord 6, waar Jan speelde, gebeurde er weinig tot in het late middenspel. Toen kwam de strijd, na pionwinst door Jan, pas goed op gang. Jan’s tegenstander wist een gevaarlijke vijpion op D7 te creëren hetgeen een nauwkeurige verdediging vergde. In wederzijdse tijdnood maakte Jan op de 40e zet een vreselijke blunder. Hij zag een paardvork met schaak over het hoofd die hem een volle toren en de partij had moeten kosten. Gelukkig voor Jan zag zijn tegenstander het ook niet. Toen de tijdnood voorbij was maakte Jan de vrijpion onschadelijk door zijn toren voor het vijandelijke paard te geven en was de spanning uit de partij: remise. Eindstand: 6-2 voor ons.
Al met al een utstekende start van het seizoen alhoewel ik zelf met gemengde gevoelens huiswaarts keerde.

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>