HMC 4 – de Kentering 2: 4½ – 3½ + column

Thuis tegen de Kentering 2, op papier een zwakkere tegenstander waarvan we ‘makkelijk’ zouden moeten kunnen winnen. Het werd uiteindelijk een krappe winst
Bart aan bord 7 was het eerst klaar. Hij zag tijdens een afruilsessie iets over het hoofd en stond ineens zomaar een vol stuk achter zonder enige compensatie. Bart speelde voor de vorm nog even door maar moest berusten in een onvermijdelijke nederlaag.
Het was Eric aan bord 4 die de stand meteen weer gelijk trok. Zeer tegen zijn gewoonte in speelde hij een vlotte partij hetgeen hem zeker niet slecht af ging. Hij kwam met maar liefst 2 stukken voorsprong uit de opening en wikkelde snel af naar de winst.
Ook aan bord 3 werd er stukverlies geleden. Mari bracht een stukoffer dat echter bij nader inzien toch niet bleek te werken. Zijn tegenstander kon het dreigende dameverlies door een penning voorkomen door een goede samenwerking van zijn paarden in het centrum van het bord. Hierna was het snel bekeken en moest Mari opgeven.
Henk aan bord 2 speelde flink op de aanval en zijn tegenstander moest zich nauwkeurig verdedigen. Toen de aanval uiteindelijk niet doorsloeg stond Henk eerder ietsje slechter en ging hij logischerwijs in op remise door zetherhaling.
Onze jeugdige kopman Chiel zette aan het 1e bord zijn tegenstander al snel onder druk met actief spel. Doordat zijn tegenstander niet kon rokeren kon hij door de voortdurende dreigingen van Chiel alleen zijn koning in redding brengen ten koste van 2 pionnen. Dit was voor Chiel genoeg om de winst in het ontstane toreneindspel binnen te halen en zo de tussenstand gelijk te trekken.
Theo aan bord 6 had een licht initiatief in de partij en zetten druk op een geïsoleerde pion van zijn tegenstander. Toen deze zich echter adequaat verdedigde werd het een kalme remise.
Peter, onze invaller voor Cees die in Afrika verblijft, trof een oud-collega als tegenstander. Peter stond zowat de gehele partij een pion achter maar verdedigde zich echter bekwaam. Toen hij aan het eind de pion terug won werd de vrede getekend.
Zelf speelde ik aan bord 6 voor het eerst sinds lange tijd weer eens een goede partij waar ik tevreden over kon zijn. Na een Spaanse opening kwam het ongeveer gelijk te staan waarbij mijn tegenstander een licht overwicht had. Toen hij echter in tijdnood zichtbaar nerveus werd en enige pionnen weggaf was de overwinning voor ons binnen.

Koos Hendriks

Garderobejuffrouw
Door onze topcolumnist

Ergens in 1963 ben ik stapelverliefd op Suzie van de Loo, een bloedmooi meisje bij ons uit de straat. Ze werkt als garderobejuffrouw in het Casino aan De Parade.
Op een romantische avond, als sterren hoog aan de hemel staan, trek ik de stoute schoenen aan en besluit een theatervoorstelling bij te wonen om in haar nabijheid te kunnen komen. Om indruk te maken trek ik het driedelige pak van mijn grootvader aan. Ik had het hierbij moeten laten, maar ik vind het ook nodig om opa’s zakhorloge en lorgnet mee te nemen. Met het knijpbrilletje op mijn neus bestudeer ik quasi geïnteresseerd het programmaboekje bij de garderobe. Suzie moet stekeblind en stokdoof zijn, als ik haar aandacht niet weet te trekken.
“Hmmm, Hamlet” uiterst interessant!” , zeg ik op duidelijk hoorbare en bekakte toon. Dan loop ik met knikkende knieën op Suzie af.
Zou ze bij me willen zijn of zou ze niet bij me willen zijn? Dat is de vraag!
Waarde lezer, vergeef mij, de herinnering wordt mij te machtig. Ik moet het hierbij laten. Ik wil alleen nog kwijt dat ik sindsdien mijn jas over een stoelleuning hang!
Zo ook op 7 maart 2015.

Het vierde team van HMC Den Bosch treedt op deze mooie lentedag in het strijdperk tegen het tweede achttal van “De Kentering” uit Rosmalen. Aan het derde bord meet mijn sympathieke opponent Ton Snoeren mij in slechts twee en een half uur een kort jack aan. Er zitten iets meer dan veertig knopen op. 21 witte en 20 zwarte. De witte knopen glinsteren in het zonlicht; de zwarte knopen daarentegen ogen wat dof.
Eén zwart knoopje is er ook nog eens wat losjes opgenaaid. Niet zo erg, want ik zal met deze jas zeker niet te koop lopen!
Naast mij zit Henk Mollema. Hij is niet geheel fit. Zwoegend weet hij met Schots en scheef spel de remisehaven te bereiken. Zin om te analyseren heeft hij niet; Henk wil naar bed. Hij trekt zijn jas aan en verlaat ijlings de speelzaal. Vijf minuten later is hij weer terug. Met een vleugje schaamrood op de kaken moet Henk bekennen dat hij mijn jas heeft aangetrokken. Geeft niks, jongen, kan iedereen overkomen.
Toch zal ik het bestuur willen voorstellen bij externe thuiswedstrijden voortaan een garderobejuffrouw aan te stellen. . Suzie van de Loo zal voor die functie niet meer beschikbaar zijn, maar ik weet dat zij een bloedmooie dochter heeft. Zeker weten dat in haar bijzijn menig schaker zijn jasje niet meer over de stoelleuning hangt.

wardrobe

Een jaszak vol groeten,
Sjaak Mad

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>