HMC4 start nieuwe seizoen met nipte nederlaag in Veldhoven

We kenden in alle opzichten een moeizame start van het nieuwe seizoen tegen Veldhoven2. Maar liefst drie van onze topspelers hadden afgezegd voor de 1e ronde en zowel Henk als Luigi waren gammel en zaten onder de paracetamol om enigszins op de been te blijven.

Traditiegetrouw was Bart, ditmaal aan het 2e bord, het eerste klaar. Hij had duidelijk zijn dag niet. Zijn dame raakte in het centrum van het bord verstrikt in een vangnet en ging verloren evenals de partij.

Jesse, onze jonge nieuweling, trok echter aan bord 7 de stand snel weer in evenwicht. In een wilde partij waarbij zijn tegenstander,met zwart, met een dreigend pionnenfront ver opstormde hield hij het hoofd koel. Jesse had scherp gezien dat de oprukkende pionnen door de kwetsbaarheid van de zwarte koning geen werkelijk gevaar vormden. Zijn tegenstander zag over het hoofd dat zijn toren door een penning ongedekt stond en kon meteen opgeven.

Aan bord 6 speelde Peter, als ‘vaste invaller’, een rustige gelijk opgaande partij die dan ook in een remise eindigde.

Bij een tussenstand van 1½ – 1½ tekenden zich voor ons donkere wolken af boven de wedstrijdtafels en vreesde ik voor een grote nederlaag. Luigi aan bord 8 en ikzelf aan bord 3 stonden min of meer gelijk maar aan de resterende andere 3 borden ging het niet goed en dreigden regelrechte nederlagen. Hierdoor zagen Luigi en ik ons genoodzaakt om de meerdere remise-aanbiedingen van onze tegenstanders af te slaan en door te spelen tot het bittere einde. Tegen alle verwachtingen in zou het toch nog erg spannend worden!

Eric stond aan het 4e bord zowat de gehele partij erg in de verdrukking met een dreigende, ijzersterk uitziende, vijandelijke torenbatterij over de e-lijn. Ergens moet zijn tegenstander ongetwijfeld de winstvoering gemist hebben en Eric’s zucht van verlichting was door het hele clubhuis ‘d’n Bond’ hoorbaar toen de partij in een remise verzandde.

Zelf kreeg ik aan bord 3 met de witte stukken een Siciliaan voorgeschoteld waarbij, alhoewel ik iets prettiger spel had, lange tijd de stand in evenwicht was. Gaandeweg de partij wist ik toch enige dreigingen tegen de zwarte koning te creëren die echter lang door mijn tegenstander werden gepareerd. Uiteindelijk wist ik echter af te wikkelen naar een paard-loper eindspel waarbij mijn paard veruit superieur bleek aan de zwarte loper die door haar eigen pionnen geblokkeerd werd. Hierdoor kon mij tegenstander verlies van meerdere pionnen niet voorkomen en moest opgeven. Gek genoeg bleek later aan het 8e bord zich een zelfde soort scenario af te spelen alleen, helaas voor ons, nu in het voordeel van Veldhoven!

De meest spectaculaire partij van de dag was ongetwijfeld die van Henk aan het 1e bord. Henk werd vanaf de opening door zijn, althans op papier, veel sterkere tegenstander resoluut weggespeeld en kwam al snel 2 pionnen achter te staan zonder ook maar enige vorm van compensatie in een voor hem moeizame stand. Een onvermijdelijke nederlaag leek dan ook slechts een kwestie van tijd en menigeen zou in een soortgelijke omstandigheid hebben opgegeven, zo niet Henk! Zijn tegenstander zal zich niet gerealiseerd hebben dat Henk, juist in moeizame stellingen, op zijn gevaarlijkst is en werd nonchalant. Plotsklaps, schijnbaar uit het niets, wist Henk een matdreiging in één tevoorschijn te toveren en moest zijn tegenstander zijn loper offeren om zijn koning te redden. Weliswaar hield hij een voorsprong van maar liefst 4 pionnen voor zijn loper maar was hij de rest van de partij duidelijk aangeslagen door het gebeurde en wist Henk een welverdiende remise uit het vuur te slepen.

Aan bord 5 speelde Theo een ongelukkige partij. Hij kwam met een ontwikkelingsvoorsprong ui t de opening zonder dat het evenwicht echt werd doorbroken. Wel moest Theo oppassen voor een dubbele aanvalsmogelijkheid van de vijandelijke dame. Hij had dit op een geven moment ook wel gezien maar was dit een paar zetten later ineens weer ‘vergeten’ hetgeen hem verlies van een stuk kostte. Ondanks dat Theo nog lang door ploeterde gaf zijn tegenstander geen krimp en wist uiteindelijk in het verre eindspel zijn materiële voorsprong te verzilveren.

Alles hing nu, bij een onverwachte gelijke tussenstand, af van Luigi aan bord 8 die zoals reeds gezegd in een eerder stadium zich genoodzaakt had gezien af te zien van remise. Helaas, helaas bleek hij terecht te komen in een loper-paard eindspel waarbij Luigi’s loper inferieur was aan het vijandelijke paard. Alle vijandelijke pionnen stonden op voor Luigi’s loper onbereikbare velden waarbij het witte paard wel een cruciale pion wist te veroveren. Even leek het er nog op dat remise net haalbaar was. Luigi liet na afloop van de partij echter zien dat dat slechts een illusie was.

Koos Hendriks.

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>