HMC 3 verliest van Rochade 1 – en hoe! Kijkt en huivert!

Gewapend met de beste voornemens verzamelden wij ons op 12 december in Tilburg om ons beste beentje maar eens voor te zetten tegen onze medeschakers van Rochade 1. Helaas liep het niet helemaal volgens (ons) plan. Wellicht waren we nog in de Sinterklaasstemming, misschien dat we ons collectief voorgenomen hadden om in 2016 lief te zijn voor elkaar, hoe dan ook is dit een wedstrijd geworden om maar snel te vergeten.

We hadden afgesproken dat degene die het eerste klaar was ook het verslag mocht schrijven en dat was ik dus. Nu de uitslagen in chronologische volgorde.

  1. Peter Place – Rino Loman. Ik gooide er maar weer eens een Aljechin tegenaan en dat pakte goed uit. Peter speelde het niet goed en op de twaalfde zet kon ik al op twee manieren een pion winnen. Ik koos voor methode A. Daarna speelde ik het toch niet helemaal goed, ik kwam er niet door, en de partij eindigde in remise. Achteraf denk je dan: had ik maar voor methode B gekozen maar die had ook zo zijn bezwaren. (½ – ½).
  2. Willem Blankert – Rick Zegveld. Een boeiende partij met wederzijdse kansen. Opeens speelde Willem eerst een paar minder goede zetten en hij bekroonde deze serie met een enorme bok (citaat van Willem). Er ging een stuk het doosje in en Willem kon meteen opgeven (1½ – ½).
  3. Feico Drost – Bert Kramer. Bert kwam beter uit de opening en ging er eens goed voor zitten. Een aanval op de vijandelijke koningsstelling hing in de lucht. Helaas, na een gehaaste dameuitval sloot hij de dame voornoemd vakkundig op, de tegenstander zei dankjewel en Bert kon gelukkig  ten koste van een dure pion nog even stand houden maar het was natuurlijk onbegonnen werk (2½ – ½).
  4. Chiel Koster – Pierre Mulders. Chiel stond de hele partij iets vrijer en wikkelde vlekkeloos af naar een gewonnen eindspel van loper tegen paard. Maar U raadt het al, net toen de welverdiende buit binnen leek blunderde Chiel en de derde nul was een feit (3½ – ½).
  5. Cees Nuijten – Mark van Bijsterveld. Cees en zijn tegenstander kwamen remise overeen in een stelling waar Cees weliswaar een licht voordeel had maar dat lichte voordeel had plaats op een bord met alleen maar zware stukken en allebei nog een stuk of zeven pionnen. Geza Maroczy zou het misschien gekund hebben maar die had dan ook het geduld van een grootmeester (4 – 1).
  6. Wim van Oostrum – Erik van Dongen. Wim probeerde nog even ijzer met handen te breken of handen met ijzer of spijkers met koppen te slaan of koppen met spijkers maar het gevolg was dat hij op het eind nog even nauwkeurig moest spelen om de welverdiende remise in de wacht te slepen (4½ – 1½). Hiermee was de nederlaag een feit.
  7. Richard Schellekens – Gijs van Breukelen. Gijs kwam niet lekker uit de startblokken en hij gooide er maar eens een pion tegenaan om een remise-eindspel met lopers van ongelijke kleur te krijgen. Een prima idee, alleen had hij niet pardoes nog een pion moeten investeren (weggeven volgens Gijs). En dat kon de stelling niet meer hebben (5½ – 1½).
  8. Jan Douwes – Leon ter Beek. Een spannende partij met aanvalskansen voor beide spelers. Helaas ook hier voor ons een anticlimax: Leon zag in tijdnood een paardvorkje over het hoofd en zijn koningin kon linea recta het doosje in. Eindstand 6½ – 1½.

 

 

 

U ziet het, het was kommer en kwel. Wanneer kunnen we een afspraak maken bij de HMC-psycholoog?

 

Rino Loman

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>