Raadsheer 2 – HMC Calder 3

Door Willem Blankert

Op zaterdag 13 februari mocht HMC3 zijn opwachting maken tegen Raadsheer 2 in Zundert. Altijd weer bijzonder op bezoek te gaan via België bij een Nederlands team. Zundert ligt nu eenmaal apart vlak bij onze zuiderburen. De club is zelf ook wel wat apart maar het bezoek was ook dit keer weer aangenaam. Het ruime ratingverschil in ons voordeel was reden tot optimisme.

Op het eerste bord mocht Willem Blankert aantreden met wit tegen André van de Laar, een schaakkennis van hem die hij steevast elk jaar bij het Vlissingen-toernooi spreekt maar nog nooit tegen had gespeeld. André had daarom zonder illusies te koesteren om het eerste bord gevraagd en gekregen. Thematisch werd hij weggeschoven en werd een kruispenning midden op het bord André fataal. Willem was bovendien als eerste klaar waardoor de nobele taak van het schrijven van een wedstrijdverslag hem dus ten deel viel.

Seconden daarna (ahum…) won Marinus Loman op bord 6 terecht van Frank Rockx met een klassieke koningsaanval nadat zijn tegenstander zich op de damesvleugel had vergaloppeerd. 2-0.

Bert Kramer met zwart had op bord 6 tegen Willem de Kort een rommelige opening omgezet in een middenspel waarin wit wat beter leek te staan, maar waar wit al vlot foutief maar voor mijn gevoel geheel vrijwillig afwikkelde naar een pionneneindspel met twee pionnen minder. Bert ingetogen doch vrolijk. 3-0

Op bord 3 eiste onze Derk-Jan Morelis met wit een reguliere overwinning op tegen Jan van den Berg met een g-pion die gewoon doorliep en zich tot een dame ontpopte. 4-0

Daarna leek het moeizamer te gaan en een ongemakkelijk gevoel bekroop mij. De rampspoed van Tilburg waarin we in 5 minuten drie partijen weggaven in slechts luttele zetten was bij mij nog niet geheel achter de horizon verdwenen. Op bord 4 ging de opening bij Gijs van Breukelen al vlot over in een niet te stoppen aanval van zijn tegenstander, Hans Bogaert. Voortdurend leek Gijs alleen maar fatale zetten tot zijn beschikking te hebben. Zijn tegenstander keek vol zelfvertrouwen maar koos zo leek het wel iedere keer een voortzetting die traag was en Gijs wat ademruimte bood. Zo had hij met 38.Txf8 en daarna 39.Lh6+ het kunnen uitmaken, maar natuurlijk koos hij een voortzetting die het lijden deed rekken. Het deed zoveel pijn aan de ogen dat ik mij moest inhouden om zijn tegenstander niet in te fluisteren hoe het sneller kon. Kun je nagaan. 4-1

Op bord 5 was er veel vermaak bij Wim van Oostrum. Met wit miste Wim dat een penning met een zwarte Da7 op de witte Td4 met een witte Kg1daarachter een volle toren kostte. Ik schreef wat te voorbarig een nul in mijn aantekeningen. Nors keek Wim naar de chaos waartoe zijn stelling was verworden. De zwarte torens van zijn tegenstander Jan Vriends waren echter nog niet bijster actief en dus gooide Wim wat centrumpionnen naar voren en waarschijnlijk tot zijn eigen verbazing stond er plotseling een witte pion op f6 met geheel open 7e rij. Het schalkse De3 bleek zwart hoofdbrekens te bezorgen. Er dreigde zowel Da7+ als Dh6, beide met een penetrerende witte dame in de zwarte koningschaos. Triomfantelijk grijnsde Wim in de rondte. Over het gezicht van zijn tegenstander zullen we maar even zwijgen. De arme drommel piekerde en offerde gaande weg zijn zwarte dame tegen Wims laatste toren. Blijkbaar had die omwenteling van een schijnbaar gewonnen stelling naar mogelijk verloren zijn tol geëist en blunderde hij nog een toren weg en gaf daarna pardoes op. Wim glunderde en keek rond met een uitdrukking ‘van heb je dat gezien hoe ik hem geschwindeld heb?’ Ouwe rakkers, taaie rakkers. Maar ook een leuk punt waardoor de eindoverwinning ook zeker was. Tussenstand 5-1.

Op bord 2 was er met onze Leo ter Beek met de zwarte stukken tegen Erik Roks weer eens sprake van veel zitvlees. Erik plaatste al vroeg in de partij een knol op a3 en nam nogal zijn tijd om die weer in het strijdgewoel te betrekken, alsof hij daar toch een hele middag de tijd voor had. Nou, dat klopte vrij aardig. Niettemin laat in de partij op een bord vol met pionnen en stukken maar zonder dames miste Leon een kleinigheidje, waardoor zijn koning gedwongen werd om op e5 te slaan waarna een röntgenaanval van een witte Lc3 op de zwarte Pg7 Leon tot opgave deed besluiten. De derde partij waarin een penning/röntgenaanval over een diagonaal dwars over het centrum van het bord de beslissing bracht. Hoe vaak gebeurt zoiets? Opvallend nietwaar. 5-2.

Als laatste was onze jeugdige maar talentvolle Chiel Koster nog tegen Jos van Ginneken bezig met een wat humorloos maar best lastig eindspel waarin hij het loperpaar en twee pluspionnen bezat. Jammer dat het in remise eindigde. Niettemin, een amusante middag met een fijne overwinning: 5,5-2,5.

Het derde lijkt zich te handhaven.

T De Raadsheer 2 1649 HMC Calder 3 1811
1. André van de Laar 1678 Willem Blankert 1914 0 1
2. Erik Roks 1768 Leon ter Beek 1851 1 0
3. Jan van den Berg 1710 Derk-Jan Morelis 1801 0 1
4. Hans Bogaert 1644 Gijs van Breukelen 1853 1 0
5. Jan Vriends 1529 Wim van Oostrum 1797 0 1
6. Frank Rockx 1600 Marinus Loman 1795 0 1
7. Jos van Ginneken 1635 Chiel Koster 1775 ½ ½
8. Willem de Kort 1628 Bert Kramer 1704 0 1

1 comment to Raadsheer 2 – HMC Calder 3

Leave a Reply to Wie schrijft die blijft | SV de Raadsheer Cancel reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>