Pion Groesbeek- HMC 2: 2,5-5,5

Afgelopen zaterdag speelden we de uitwedstrijd tegen PION Groesbeek. De spelers kwamen vol goede moed bij elkaar bij de Biechten. Teamcaptain Matthijs had zelfs een luxe bolide aangeschaft om zijn spelers zo gerieflijk mogelijk te vervoeren. In de “dynamic” rijmodus van deze auto waan je je in een Formule 1 wagen. Joris die voorin zat zei  vol ontzag maar ook wat benepen “Zooo”.

In Groesbeek werden we hartelijk ontvangen in een zaaltje van de bibliotheek. De teams hadden allebei de punten hard nodig. Frits maakte al na een uurtje remise. Hij was verkouden en wikkelde met zwart aan bord twee snel af naar een stelling waar geen muziek meer in zat. Het was even wennen om hem al zo vroeg te zien rondlopen. Meestal zit Frits vier vijf uur geconcentreerd achter het bord.

Even gebeurde er niets en toen gebeurde er heel wat. Piet had een forse aanval die winnend was. Het schijnt dat zijn tegenstander even daarvoor een stuk had kunnen winnen. De teamcaptain van PION had dat door en gaf Piets tegenstander die nog aan het bord zat in het openbaar zo’n schrobbering waarvan ik dacht: “PION zal na vandaag een clublid minder hebben”. Tijdens het eten verzuchten een paar teamleden dat we dit soort betrokkenheid bij Matthijs een beetje missen. Hij is meer de teamcaptain die je empathisch weg voert van het bord en dan tegen je zegt “Ik weet dat je je beroerd voelt, kan ik je aan de bar een hartversterking aanbieden”.

Jeroen speelde zoals we van hem gewend zijn een gedegen opening en stond met zwart redelijk goed tegen kersverse veteranenkampioen de Ruiter. Hij deed een wat mindere zet en moest toen aan de noodrem rekken. Het was nog houdbaar maar daarna ging het van kwaad tot erger. Dat werd helaas een nederlaag voor Jeroen die eigenlijk aan een goed seizoen bezig was. Jammer.

Daarna scoorde ondergetekende een remise. Ik dacht, ik wil dat eindspel na de tiende zet wel eens spelen dat lijkt mij best goed voor wit. Helaas, het was eerder goed voor zwart. Met nauwkeurig spel wist ik deze saaie partij te redden. Zowel in de competitie als in het avondviertal heb ik nog geen knetterende partij gespeeld, terwijl ik na drie ronden Stukkenjagers Open al drie boeiende partijen op het bord heb gehad. Toch eens aan een collega vragen of hier sprake is van een onbewuste blokkade.

Gert had een kwaliteit gewonnen en haalde daarna het punt binnen door een goede, gewonnen stelling nauwkeurig uit te spelen. Het lijkt alsof het spelen van zo’n systeem als hij kiest nu zijn vruchten gaat afwerpen. Het kan natuurlijk ook te maken hebben met zijn muze Janneke. Dat moet ik toch eens navragen.

Daarna won onze beheerste teamcaptain Matthijs met zwart van de teamcaptain van de tegenstander. Een partij waarin Matthijs zich eerst nauwkeurig verdedigde maar steeds oog hield op  de zwaktes in de witte stelling. Op de witte velden was hij dominant en hij speelde het gedegen uit. Volgens mij was daarmee de wedstrijd gewonnen.

Joris maakte intussen met wit aan bord 1 remise in een stelling waarvan ik steeds dacht dat hij iets beter stond. Maar bij de analyse die ik zijdelings gevolgd heb bleek dat toch niet zo. Zijn tegenstander had de zaak goed beoordeeld.

De wedstrijd was dus gewonnen. Tom speelde nog en had een betere stelling. Zoals hij het zelf omschreef: “Je moet  verhinderen dat je mat gaat want dan win je”. Dat is nog eens een schaakwaarheid. Om dit te nuanceren: Tom had met wit voordeel op de damevleugel en zijn tegenstander hoopte dat hij een mataanval kon opzetten, nauwkeurigheid was dus vereist. Uiteindelijk waren alle mogelijkheden van zwarts aanval uitgeput en won Tom in het eindspel. Partijen van Tom verlopen steeds volgens hetzelfde stramien: de tegenstander krijgt ruimte en soms dynamiek maar heeft intussen wel wat zwaktes. Ik heb al wat tegenstanders radeloos zien worden omdat al hun pogingen tot volwaardig tegenspel niets uithaalden. Dan gaat iemand toch aan zichzelf twijfelen. Ik vermoed dat Tom hiermee nogal wat psychisch leed bij zijn tegenstanders heeft veroorzaakt. Het doet mij ook wel denken aan hoe een wurgslang zijn prooi verslindt. Het boek over Petrosjan heet niet voor niets “Python Srategy”.

De wedstrijd hebben we dus gewonnen. We zijn nog niet veilig en hebben nog wat punten nodig. PION moet ook nog flink aan de bak om zich te handhaven.

Janneke en Gert hadden voor ons gereserveerd bij een Thais restaurant in Nijmegen. Dat was zonder meer goed en het eten was lekker, het gesprek onderhoudend en de stemming goed. Vooral leuk om te weten dat Piet en Matthijs van die hatelijke nul af zijn. Ook al weet je van jezelf dat je een behoorlijk potje kunt schaken, zoiets knaagt toch aan je zelfvertrouwen. Voor medeteamleden is het ook moeilijk om hiermee om te gaan. Je kunt wel zeggen “Het komt wel weer goed” maar dat is een advies dat iedereen geeft en volgens mij niet werkt.20161126_201054

De onderwerpen aan tafel waren interessanter dan mijn partij: Trump, DENK, bewapening, DWDD, hoe bestudeer je moeilijke artikelen etc. Het belangrijkste voor mij was dus niet mijn schaakpartij maar dat ik – met dank aan vooral Frits en Joris- weer weet hoe de wereld in elkaar steekt.

Pierre Smeets

3 comments to Pion Groesbeek- HMC 2: 2,5-5,5

  • Joris

    Goed verslag Pierre! Hieraan kan ik toevoegen dat uit analyse thuis, met behulp van tactisch beest Jasper Broekmeulen, bleek dat ik toch twee opgelegde winstkansen gemist heb. Deze zouden in theorie toch niet al te lastig te vinden moeten zijn geweest, maar helaas bleek daar in de praktijk niks van.

  • Mollemaestro

    Gelukkig dat punten niet zo belangrijk zijn voor de tegenstander (PION staat voor Punten Is Ons Nevendoel), want die punten zijn voor ons!

  • Pierre Smeets

    Erratum:Piet had voor deze wedstrijd niet nul punten maar een half omdat hij al remise had gemaakt tegen De Pion uit Roozendaal

Leave a Reply to Joris Cancel reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>