Stukkenjagers 5 – Hmc 5 uitslag 5,5-2,5

Door Jos Peters met bijdragen van Ekko Oosterhuis en Luigi De Mas

Zaterdag 26 november toog HMC 5 naar Tilburg om in het mooie Cinecitta aan de Willem II-straat Stukkenjagers 5 te bestrijden waar twee Beukema’s in speelden. Er speelden in de hoger teams van de Stukkenjagers overigens nog meer Beukema’s. Na gloedvolle woorden van de wedstrijdleider van de Stukkenjager,  Cesar Becs, togen we naar de bovenverdieping waar de lagere teams de strijd aanbonden. We speelden in een fantasierijke opstelling tegen een team dat zo’n 130 ELO-punten meer aan de borden had zitten.
Het zag er in het begin nog wel aardig uit, maar Jesse liet zich m.i. een beetje foppen door de jongste stukkenjager. Ook Janne dolf het onderspit tegen de teamleidster van de tegenstander. Aan het achtste bord had Fred het moeilijk, kwam slecht uit de opening en ging het van kwaad tot erger. Zo stonden we vrij snel met 3-0 achter.
Gelukkig speelde Pieter Verhagen mee. Als minst gerate speler bereikte hij aan bord 4 een remisestelling, ondanks dat hij (als gebruikelijk) nauwelijks achter het bord te zien was. Toen zijn tegenstander vergat een promoverende pion te slaan kon Pieter het eerste HMC-punt aantekenen.

Aan het zesde bord speelde Ekko een partij met wisselende kansen. Hier zijn relaas.
Ik speelde met zwart een partij waarin beide dames al na de vijfde volop meededen.
Wit probeerde het centrum in handen te krijgen en ik deed zetten om tempi te winnen door op zijn dame te jagen. Na de elfde zet hadden we allebei aan de korte kant gerokeerd en ging wit in de aanval door zijn f-pion op te spelen. Daarna drong zijn dame mijn stelling binnen. Meteen nadat ik een zet had gedaan om die te verjagen zag ik dat ik mijn loper weggaf, die niet meer gedekt stond. Gelukkig zat wit zo in zijn plan, dat hij dit niet opmerkte, noch mijn (hoorbare) reactie. Na een verder gelijk opgaande partij werd het remise in het eindspel.

Aan het eerste bord had Marc het lastig tegen Toon Mentink, toch 1800+. Hij moest een kwaliteit inleveren, maar had misschien nog kansen.
Zelf had ik aan het zevende bord een Spaans potje. Ik was niet helemaal tevreden over de opening, maar wist de stukken van mijn tegenstander goed in te snoeren. Na zo’n 20 zetten gooide ik met f4de stelling open en kreeg toen beter spel. Mijn tegenstander had moeite om (goede) zetten te vinden, maar bleef inventief. Zijn tegenkansen lagen bij twee vrije pionnen die ik echter kon neutraliseren. Intussen was ik in afwachting van het resultaat van Marc aan bord 1. Dat potje ging helaas verloren wat tot een 5-2 tussenstand leidde. Ik gaf daarna direct mijn toreneindspel, waar ik twee (rand)pionnen tegen één had remise met een 5,5-2,5 eindstand tot gevolg.

Aan het 2e bord speelde Luigi een opmerkelijke partij tegen Christiaan Beukema. Hier zijn relaas.
Ik merkte al snel dat ik met een goed onderlegde jongeman van doen had. Dewi Vermeulen, die als toeschouwer ( !) een kijkje was komen nemen, wist mij later te vertellen dat  hij een sterke schakers was.
Hij speelde met wit de Italiaanse opening. Daar wist hij kennelijk alles van, want mijn stelling hing na 10 zetten aan twee dunne draadjes met o.m. een dubbelpion op h7 en h6 en een open g-lijn pal voor mijn koning.  Systematisch probeerde hij de draadjes door te knippen, maar ik slaagde er steeds in net op tijd dat draadje te vervangen door twee nog dunnere. Dat kan uiteraard nooit goed blijven gaan, maar ik merkte aan zijn steeds langere denktijd dat het niet ging zoals hij beoogde. Dat geeft de burger moed, kennelijk was ik niet in een stelling beland die wit ongetwijfeld tot en met de twintigste zet had bestudeerd.
Op een gegeven moment had hij er kennelijk genoeg van en pakte met zijn dame maar alvast het weerloze pionnetje op h6.  Dat gaf mij echter de gelegenheid om de dame te verjagen door loper f8 en vervolgens h6.  Niet alleen verjoeg ik de dame naar het verre c2, maar ik verhinderde ook wit’s lange rochade en de verbinding van zijn torens. Dat was mijn redding. Wit kwam zo in de klem te zitten dat  ik een kwaliteitsoffer kon brengen meteen directe mat aanval. Dat kon wit alleen pareren worden door zijn dame te ruilen tegen twee torens en een vrachtje pionnen. Aangezien we beiden een loper overhielden van ongelijke kleur kon ik met mijn loper / dame batterij matdreigingen blijven uitvoeren en tegelijk verhinderen dat zijn twee toren op de achterste rijen mijn open koning onder vuur zouden nemen. Toen wit besloot mijn ook maar een pion van mij te nemen alvast moest hij zelfs die loper geven door een tactische wending. Ik ben er gepast trots op dat ik die had klaarliggen.  Wit had inmiddels zijn twee uur bedenktijd voor de eerste 40 zetten helemaal opgesoupeerd op 35 seconden na en was begonnen aan de volgende 30 minuten. Aangezien we als team al verloren hadden en het nog een tergend lang geschuif zou worden om mijn laatste pion naar de overkant te loodsen, wikkelde ik maar af naar een stand van met mijn loper op d4 en hij pionnen op h6, waar mijn koning de wacht hield, en b5. Remise. Jammer eigenlijk, maar na 10 zetten had ik voor remise getekend.

Het resultaten overzicht ziet er als volgt uit

1. Toon Mentink 1814 Marc Smits 1499 1 0
2. Christiaan Beukema 1719 Luigi De Mas 1518 ½ ½
3. Constantijn Beukema 1353 Jesse Allaart 1626 1 0
4. Emil Voorhorst 1642 Pieter Verhagen 1325 0 1
5. Marieke Sarton 1555 Janne Allaart 1411 1 0
6. Leo van Gelder 1661 Ekko Oosterhuis 1451 ½ ½
7. Paul Castermans 1557 Jos Peters 1466 ½ ½
8. Thomas Tepe 1484 Fred Slikboer 1482 1 0

Hadden we in de eerste twee ronden net zo gespeeld als nu, dan hadden we misschien wel 4 ipv 1 matchpunt gehad. Gelukkig staat de Vughtse Toren nog onder ons.
Maar: in de avondcompetitie heeft HNC C van met 3 -1 van ze verloren, dus dat wordt erop of eronder.

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>