Verbazing alom

Maar niet op het schaakbord. Simpele overwinning avondcompetitie team 1.

Geschreven door Guido Jansen

Voor de avondcompetitie mochten wij als HMC 1 uit tegen de Combinatie uit Asten. Deze avond werd er 1 van verrassingen. Niet in de match trouwens. Zonder veel moeite wonnen wij met 3,5 – 0,5, Pierre speelde alleen vanwege zijn leeftijd (quote van hemzelf) niet verder, match was al gewonnen, extra halfje hoefde niet echt. Verbazing was er waarschijnlijk bij de tegenstander. Die hadden een “gewoon” avondteam opgesteld, met een gemiddelde rating van 1700, komt daar plotseling een tegenstander met een GM en een gemiddelde rating van 2250 opdagen. Hoewel dit onze vaste opstelling is, moeten ze wel verbaasd zijn geweest. Verder gebeurde er vooral rondom deze wedstrijd wat vreemde zaken.

dsc05825-3e-ronde-avond-1c-combinatie-hmc-calder-a-olthof

En dan misschien nog wel de meeste dingen rondom mijzelf. Zoals waarschijnlijk bij niemand van de lezers bekend zal zijn, was ik zelf vroeger niet zo’n lief mannetje als ik nu ben. Toen ik nog een klein Guidootje was heb ik mijn beide voortanden (wel per ongeluk trouwens, het gebeurde met tikkertje ..) in het bovenhoofd van iemand geplaatst. Hij had een gat (met 2 tanden) in zijn hoofd, ik miste mijn beide voortanden. Naar de tandarts, implantoloog etc. Mijn ouders hadden niet veel geld en de verzekering kocht het af met een bepaald bedrag (ik dacht iets van 100 euro ofzo, achteraf natuurlijk nogal schandalig) en ik kreeg een “plaatje” in mijn mond. In plaats van beide voortanden had ik een plaatje die tegen de tanden ernaast was vastgeplakt. Als voortanden bleek dat natuurlijk niet zo stevig. Tijdens het voorlezen bij een ADHD kind een jaar of 8 later viel dat plaatje op zijn kussen. Hilarisch, maar voor mij nogal vervelend. Inmiddels wat rijker geworden, toch maar voor implantaten gekozen. Er bleek dat er niet voldoende bot aanwezig was voor de implantaten. Bot uit de kin gehaald, terug geplaatst, implantaat erin (proces van meer dan 1 jaar) en klaar voor de rest van mijn leven. Tenminste dat was het verhaal. Zoals de meeste verhalen, bleek dit ook dit niet helemaal de waarheid. Afgelopen maanden kreeg ik steeds meer hoofdpijn en bloedend tandvlees. Toch maar even naar de tandarts. Foto maken. Het ooit nieuw geplaatste bot bleek bijna geheel verdwenen (na 25 jaar alsnog!). Er was een infectie bij gekomen en die had het bot geinfecteerd. Dat verklaarde wel de hoofdpijn en het bloedende tandvlees. De dag voor de wedstrijd had ik een afspraak met een implantoloog (bizar genoeg bijna naast de Biechten). Conclusie was dat het bot (en de implantaat) niet meer te redden was. Dat eerst de ontsteking gestopt moest worden, er ergens uit de kaak op een nieuwe plaats (oh, ja dan halen we direct je verstandskiezen eruit, dan hebben we daar plaats om het bot eruit te halen) bot er uit gehaald moest worden, op de oude plaats toegevoegd (tegenwoordig niet meer als geheel, maar eerst vermalen tot botkorrels ..) en dan niet meer een nieuwe implantaat toegevoegd, dat werkt toch niet, maar gewoon 2 opzettanden op de oude implantaat. ..

dsc05822-3e-ronde-avond-1c-combinatie-hmc-calder-a-olthof

Tot dusver lijkt dit natuurlijk nog helemaal niets met onze “wedstrijd” in Asten te maken te hebben. Maar dat is niet helemaal waar. Om de pijn, de koorts en de ontsteking wat te verlichten voelde ik mij genoodzaakt om mij vooraf vol te stoppen met pijnstillers. Dat gaf wel een vreemd gevoel aan de avond en de wedstrijd. Tijdens de partij merkte ik dat ik mij totaal niet kon concentreren. Normaal loop ik al best veel tijdens een partij, nu kon ik helemaal niet meer zitten. Het had toch geen enkele zin, alleen als ik aan zet was, zag ik af en toe wat zinnigs, in de andere tijd niets.

Op zich kwam dat wel goed uit.

In een eerdere versie die ik al van dit verslag had gemaakt, had ik vooral geschreven over de huidige stand van zaken van HMC. Nogal zwart en somber. Ik had een vergelijking gemaakt met Gotham City. Vroeger groots, tegenwoordig vooral somber. En hoe dat allemaal gekomen was. Waarom ik zelf toen ik in Den Bosch kwam wonen echt niet bij HMC wilde schaken. Dat mijn huidige team bij Dubbelschaak bijna volledig bestaat uit ontevreden en weggelopen ex-HMC spelers. Dat het huidige bestuur ook maar uit 3 mensen bestaat en er een zeer fanatieke voorzitter is, die helaas nog wel weinig kent van de schaakwereld. En dat er nu plotseling wel weer hoop is op een mooie toekomst voor HMC, met dank aan de 2T’s (Twan en Thomas). Die blijken wel erg fanatiek bezig hun clubje weer nieuw leven in te blazen. Zelf hebben ze bv dit avondteam opgezet. Met als enige doel een kampioenschap. Twan zat deze avond te “schaken” tegen iemand met 600 elo punten minder, met als enige doel een kampioenschap voor HMC binnen te halen. Fanatiek op de site, leuke nieuwe verslagen, zelfs een videoverslag en ze willen ook al in het bestuur. Hulde. Ik had een heel verhaal geschreven over de belevenissen van de 2T’s en hoe zij Gotham City uiteindelijk zouden bevrijden van de boze demonen.

dsc05807-3e-ronde-avond-1c-combinatie-hmc-calder-a-olthof

Dankzij mijn hoofdpijn en afwezigheid had ik geen puf meer voor deze uitweidingen. Ik had alleen nog maar puf om in het heden te leven. Dat merkte ik heel duidelijk in mijn “partij” als ik niet direct aan zet was, was het niets. Geen gedachten, geen concentratie, gewoon niets, alleen maar vechten tegen de infectie en koorts.

In deze gemoedstoestand merkte ik hoe gewoon gezellig het hele team was. Dat had ik niet gedacht. Was dit nu de vereniging waar ik echt niet bij wilde schaken? De hele autorit heen en terug werd er continu gepraat en gediscussieerd. Het scheelde natuurlijk ook wel dat de notoire kwebbeltante Rene Olthof (gewoon voor de gezelligheid, ook wel typisch, dat gebeurt bij DS toch niet, dat er mensen gewoon voor de gezelligheid meegaan) mee ging, erg gezellig Rene, dank. Met Pierre kon ik over mijn werk (1 op 1 met agressieve autisten) en over zijn ex-werk (klinisch psycholoog op diverse terreinen, ook met bv border line en criminelen) erg interessant en leuk praten. De anderen waren ook steeds aan het praten. Daar mijn gemoedstoestand kon ik dat gesprek niet tegelijk volgen, maar het ging niet continu (wel vaak ..) over schaken en schakers.

Uiteindelijk leek het hele gezeur over de somberheid van HMC mij plotseling een beetje onzin. Natuurlijk is de interne niet meer zoals het geweest is, is de aanwas van de jeugd de laatste tijd nogal karig, maar met zo’n kern van gezellige en leuke en creatieve mensen moet het zeker allemaal wel goed komen. Dat vond ik een erg leuke contstatering van een erg geslaagde avond.

Andere dingen die mij verbaasden deze avond was dat Carlsen wederom niet won (maar dat was pas ergens veel later deze avond) en dat er bij De Combinatie uit Asten verrassend veel jeugdleden waren.

We speelden een schaakmatch, ik moet het dus ook nog even de match zelf hebben. Al was dat voor mij duidelijk maar een bijzaak deze avond. De foto’s zijn van Rene, altijd leuk een fotograaf. .. Voor de competitie was het vooral voor Twan en Thomas duidelijk dat wij kampioen moesten gaan worden. Geen gedoe met zwakkere invallers. Gewoon gemiddeld elke wedstrijd per bord zo’n 400 elopunten meer. In de wedstrijd tegen de Combinatie was dat gemiddelde wat ongelijk verdeeld. Zowel Twan als ik hadden wel 600 elo punten meer. Schaken is op zich altijd wel leuk natuurlijk, maar het is ook wel fijn als de tegenstander af en toe wat terug doet. De tegenstander van Twan (die heel tactisch op bord 3 zat, zelfs voorbereiden op ons gunnen wij de tegenstander niet) kreeg nog wel een kans op tegenspel toen Twan, na een superieure opening, niet de meest handige zet (f3?) zet deed. De beste man, zag dit natuurlijk niet en Twan was als eerste klaar.

1-0

1-0

Inmiddels had ik wel een grappige stelling, waarbij wit na 15 zetten met bijna al zijn stukken terug was gegaan naar de onderste rij.

stellingguido

Zwart (ik dus) aan zet. Het is toch bijzonder dat wit met zijn 15 zetten nog niet echt aan ontwikkeling heeft gedaan. Ik speelde hier de wel erg gemene 15. .. Da6

dsc05831-3e-ronde-avond-1c-combinatie-hmc-calder-a-olthof

Pierre speelde op 2 tegen een tegenstander met de hoogste rating. Deze beste man deed met wit alleen maar pogingen om al het tegenspel eruit te halen, zijn goed recht natuurlijk, en bood hier ergens remise aan. Omdat Twan al gewonnen had en ik inmiddels toch wel “redelijk” stond, nam Pierre het maar aan. De match was gewonnen. Niet veel later won ik, zoals verwacht.

Solide

Solide

De enige in ons team die deze avond echt geschaakt heeft was Thomas. Een slappe opening eindigde in een toreneindspel. Thomas had een 3-2 meerderheid op de damevleugel, de tegenstander een 4-3 meerderheid op de koningsvleugel. Thomas speelde snel en liet de ander steeds keuzes maken. Hij kwam in tijdnood en rond de 40e zet had Thomas een pion te pakken. Het resterende eindspel won Thomas. Keurig. Bijna als een Carlsen, alleen speelt die tegenwoordig alleen nog maar remise. ..

Eindspelletje

Eindspelletje

Kortom schaaktechnisch was er niet veel te beleven deze avond, maar het was leuk en gezellig en het werd zelfs nog bijna spannend toen chauffeur Twan er op de snelweg achter kwam dat de benzine bijna op was en de dichtstbijzijnde pomp toch nog wel ver, even opnieuw invoeren in de navigatie en gelukt, chips, pomp dicht. Op naar een andere pomp..
Zo werd het deze avond toch nog even spannend.

(foto’s van René Olthof!)

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>