HMC 3: Thriller in Vught


Door Leon ter Beek

Voor onze vijfde wedstrijd dit seizoen toog het derde op zaterdag 17 december 2016 naar Vught voor het affiche Vughtse Toren 1 – HMC Calder 3. We treffen het dit jaar met de uitwedstrijden; de vorige vond plaats in Rosmalen, en deze dus in Vught. Voor mij op loop- respectievelijk fietsafstand.
Na zo’n 50 minuten fietsen door de miezerregen maar wel met mijn vrouw Laura aan mijn zijde (nee, ze bleef niet kijken) bleek vrijwel het gehele team ruim op tijd aanwezig te zijn. Teamleider Derk-Jan Morelis moest wegens gezondheidsproblemen verstek laten gaan. Evenals in de vorige wedstrijd nam ik voor hem de honneurs waar.

Café Van Berkel
We werden gastvrij onthaald in Café Van Berkel, waar bleek dat ook het team van HMC 5 hier moest spelen, tegen het tweede team van Vughtse Toren. Het werd dan ook een gezellige bedoening. Van de wedstrijd van het vijfde, waar ik tussen de zetten door uiteraard soms een kijkje nam, viel mij op de eerste plaats het eindspel op van koning tegen koning, loper en paard dat Marc Smits vruchteloos probeerde te winnen (ik zou het ook niet kunnen, denk ik), en verder de goede partijen van enkele zeer jonge HMC’ers aan de onderste borden, die allemaal een prima partij speelden tegen volwassen tegenstanders. De HMC-jeugd gaf hier nadrukkelijk haar visitekaartje af!

Een rustig begin

De wedstrijd van ons team tegen Vughtse Toren 1 werd een langdurige worsteling. Na een paar uur spelen kwam ik, aan bord 1 tegen Geert van der Cruijsen, als eerste remise overeen. Zowel mijn tegenstander als ik meenden heel behoorlijk uit de opening te zijn gekomen en waren tot het einde van de partij best tevreden met de stelling. In de post-mortem bleek dat het oordeel van mijn tegenstander toch wat gefundeerder was dan mijn eigen inschatting. Ik was blij dat hij niet had doorgespeeld maar remise had aangeboden.
Vrijwel meteen daarna liepen nog twee partijen remise: Wim van Oostrum met wit tegen Henk van Evert aan bord 3 en Roger Feytens, eveneens met wit, tegen Hans de Nijs aan bord 5.

Roger:’Grappig was trouwens dat mijn partij tegen Hans de Nijs, onze 2 partij was in meer dan een 1/2 eeuw (1964).’
img_6767img_6761
De foto’s zijn afkomstig uit het plakboek van Roger!

Iets later won Cees Nuijten aan het zevende bord met wit van Tammo Hagendoorn, waardoor de stand 2½-1½ in ons voordeel was.

Rampspoed aan bord 2
Ondertussen had Chiel Koster aan bord 2 zijn tegenstandster Evelina Getmanchuk in of vlak na de opening een pion afhandig weten te maken, met zwart nog wel. Ik zat naast hem en zag dat hij zijn zetten vol vertrouwen uitvoerde. Op een gegeven moment veranderde zijn lichaamstaal: hij maakte een ronduit mismoedige indruk. Het bleek dat hij een kwaliteit had weggegeven. Zijn eens zo prachtige positie zag er nu troosteloos uit, maar Chiel rechtte zijn rug en speelde door. Op de overige borden was de stand nog onduidelijk. Veel dichtgeschoven stellingen: het zou wel eens een latertje kunnen worden. Uiteindelijk moest Chiel de strijd toch staken, waardoor de stand in de wedstrijd op 2½-2½ kwam.

De partij van de dag: Gijs van Breukelen
Gijs van Breukelen speelde aan bord 6 met zwart tegen Kees de Laat. Zijn tegenstander had een pion voorsprong maar niet erg veel tijd meer op de klok. Het was duidelijk dat het erom zou spannen.
Plotseling gaf Gijs’ tegenstander een pion weg, en daarna nog een. Opeens stond Gijs dus een pion voor! Zijn tegenstander had echter wel grote druk en besloot ook nog eens, in een gevaarlijke alles-of-niets-poging, tot een pionnenstorm op de vijandelijke koning.
Aan bord 8, waar Bert Kramer met zwart tegen Frits Akkermans speelde, was de stelling inmiddels zo dichtgeschoven dat remise onontkoombaar leek. Bert deed daarom een remisevoorstel, maar met het oog op de voor Vughtse Toren ongunstige ontwikkelingen aan het bord van Gijs wees Berts tegenstander dit af.
Ondertussen was ook Rino Loman nog bezig in een eveneens grotendeels dichtgeschoven stelling, zij het dat hier nog bijna alle stukken op het bord stonden en de aanwezigheid van open lijnen nog heel veel spel mogelijk maakte.

Nog twee partijen

Uiteindelijk gaf Berts tegenstander remise, zodat de stand 3-3 werd. Nog twee partijen bezig: Rino in onduidelijke stand, Gijs met een pion meer maar onder uiterst vervelende druk van de tegenstander. Het werd zo langzamerhand zenuwslopend. Ik posteerde mij tussen de beide borden waaraan nog werd gespeeld en volgde alles van nabij.
Het werd al bijna donker toen Rino zijn tegenstander, Tom Fürstenberg, remise voorstelde. Tom nam het voorstel in overweging, waar hij ruim de tijd voor nam.

Package-deal?
Even later wenkten de teamleiders van Vughtse Toren, Henk van Evert en Sije Zeldenrust, mij, namen mij apart en stelden voor niet alleen de partij van Rino maar tegelijk ook die van Gijs remise te geven. Daarmee zou de eindstand in de wedstrijd op 4-4 komen.
Ik begreep hun beweegredenen: Vughtse Toren stond met 7 uit 4 op de tweede plaats, één matchpunt voor ons. Een gelijkspel zou betekenen dat Vughtse Toren ons team achter zich zou houden in de stand. Ik antwoordde dat ik het jammer vond twee zo spannende partijen die remise te geven. Bovendien stond Gijs een pion voor. ’Nog wel,’ zeiden Henk en Sije. Maar ik hield voet bij stuk: de kans bestond inderdaad dat Gijs de gevaarlijke aanval van zijn tegenstander niet zou overleven, maar dan zou deze ook verdiend hebben gewonnen. Laat ze er dus maar om spelen!
Het gevolg was dat Tom Fürstenberg het remisevoorstel van Rino afsloeg en doorspeelde. Na een nogal vreemd intermezzo waarbij Tom met zijn toren een paard sloeg zonder te zien dat het paard gedekt stond door de zwarte koning (!?) eindigde ook deze partij in remise.
Zelf beschrijft Rino zijn partij als volgt:

De partij van Rino
’Ik mishandelde de opening op een ook nu nog voor mij onbegrijpelijke wijze. Na een zet of 20 waren mijn paarden via-via naar e8 en c8 gegaloppeerd, er stonden pionnen op h6, g5, f6, e5, d6, c5 en daar stond een zwarte loper op g7 tegenaan te kijken. De afgelopen tijd iets te veel het wereldkampioenschap dammen gevolgd, denk ik dan. Er waren wel enige lichtpuntjes. Via Tb8 en pionnen a6 en b5 kon ik Tom na afruil enige last via de b-lijn bezorgen en op zeer gelukkige wijze kon mijn paard op c8 via e7 en g6 het veld f4 bereiken. Daarna was het een kwestie van in de touwen gaan hangen; ik bezette de b-lijn en Tom had vrij spel op de a-lijn. Maar ik had het geluk aan mijn zijde. Wit offerde per ongeluk een toren voor een paard en helaas een vrijpion met een remise tot resultaat. Leuk zo’n kwaliteit voor, maar als wit niets doet is er verder geen doorkomen aan.’

Stand dus 3½-3½. Ons lot lag in handen van Gijs. Zou hij de aanval doorstaan en de partij uit het vuur slepen? Zijn tegenstander maakte het hem zo moeilijk dat ik eigenlijk beide spelers het punt gunde.

Zinderende finale

Omdat ik naast Gijs had plaatsgenomen en de partij zo spannend was, kan ik het einde ervan reproduceren en dat is maar goed ook want na de partij bleek Gijs’ notatie door alle commotie onvolledig en niet meer bruikbaar.

Een fantastische partij.

De eindstand kwam hiermee op 4½-3½ in ons voordeel. Een fantastische schaakmiddag! HMC 3 doet dus goede zaken. We verslaan een directe concurrent voor een hoge positie. De gedoodverfde kampioen, OSV 1, versloeg Dubbelschaak 2 met 4½-3½ en blijft op 100%, met 10 matchpunten uit 5 wedstrijden. Wij staan tweede met 8 uit 5 en zes bordpunten minder, gevolgd door Vughtse Toren 1 met 7 en EVS 1 met 6 uit 5. Onderin hebben De Kentering 1 en OSV 2 voor het eerste gewonnen. Hierdoor is de spanning alleen maar toegenomen. Er is nog niets beslist.

9 comments to HMC 3: Thriller in Vught

Leave a Reply to Mari Cancel reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>