Het 4e wint in Deurne

Na de kansloze nederlaag van ons gehavend team de vorige keer waren we, belust op eerherstel, op volle oorlogssterkte afgereisd naar Deurne. We kwamen ruim op tijd aan en moesten 15 minuten buiten wachten voor een gesloten deur van het plaatselijke wijkcentrum. Gelukkig was het lekker voorjaarsweer want verder valt er in Deurne weinig te beleven. Eric wist te melden dat de tekst van het liedje ‘het dorp’ van Wim Sonneveld geïnspireerd schijnt te zijn op Deurne.

Gewoontegetrouw was Bart het eerste klaar met zijn partij. Het toeval wilde dat hij het als oudste speler aan bord 8 moest opnemen tegen de jongste speler. Het leeftijdsverschil bedroeg minstens 2 generaties. Bart die nog herstellende is van recente perikelen met zijn gezondheid was benieuwd hoe hij het er af zou brengen vandaag. In een vlot gespeelde partij wist zijn jonge tegenstander met de witte stukken redelijk lang gelijke tred te houden met Bart. Toen Bart echter in het late middenspel met toren en loper een koningsaanval inzette over de 2e rij bleek zijn routine toch de doorslag te geven en bezweek zijn tegenstander onder de druk. Het eerste winstpunt was binnen, en nog belangrijker, Bart is het nog niet verleerd!

Ook Mari, aan bord 4, moest het opnemen tegen een jonge tegenstander. Na een rustige opbouw van de partij had Mari een mooie combinatie over de onderste rij ingevlochten die voor zijn tegenstander als een totale verassing kwam. Een schijnstukoffer leidde tot torenwinst en het 2e punt was binnen.

Zelf moest ik met zwart tegen de plaatselijke clubkampioen aan bord 2. Ik kreeg een, mij onbekend, gambiet voorgeschoteld dat begon met 1.d4-d5 2. e4-dxe4. Al snel gaf ik de gewonnen pion terug en na een grootscheepse afruil van stukken ontstond er een gelijkstaand toreneindspel waarin geen van ons beiden een doorbraak durfde te forceren. Nadat mijn tegenstander aanvankelijk nog een remiseaanbod van mij had afgeslagen werd enige zetten later alsnog de vrede getekend.

Joep trof aan bord 7 ook al een jonge speler die, helaas voor hem, goed in vorm bleek. Met goed en doortastend spel werd Joep weggeschoven en verloor de ene na de andere pion zonder enige vorm van compensatie. Toen zich ook nog eens stukverlies aandiende moest hij dan ook opgeven na een kansloze strijd.

Cees speelde aan bord 3 een puike partij in een voor hem kenmerkende stijl. Na een rustige degelijke opbouw wist hij in het late middenspel een doorbraak te forceren op de koningsvleugel die pionwinst en het initiatief opleverde. Daarna bouwde hij op techniek zijn voordeel langzaam maar zeker verder uit om tot slot met een elegante combinatie af te wikkelen naar een gewonnen eindspel.

Een drama speelde zich af aan bord 5 waar Eric met de witte stukken duidelijk het initiatief naar zich toetrok en een dreigende koningsaanval over de A-lijn opzette met zijn dame en toren. Op een gegeven moment hing een veelbelovend uitziend paardoffer op B6 in de lucht. Bij een kwetsbare zwarte koning leek dit op het eerste gezicht doorslaggevend en was dan ook erg voor de hand liggend. Probleem echter was dat een directe winstvoering niet of nauwelijks te overzien was waarna Eric in diep gepeins verzonk en de klok totaal uit het oog verloor. Uiteindelijk besloot Eric het offer toch niet door te zetten omdat hij niet alle complicaties daarna volledig wist uit te rekenen. Dit had helaas als resultaat dat hij enige zetten later, alhoewel nog steeds bij betere stand, door zijn vlag ging!

Enige tijd daarvoor had Theo aan bord 6, bij een totaal gelijke stelling, nog remise aangeboden aan zijn tegenstander. Deze weigerde echter en speelde door. Blijkbaar was hij hierdoor toch van slag geraakt want even later verloor hij een pion die Theo in het eindspel onverbiddelijk, middels een dreigende promotie, naar winst wist te voeren. Voorwaar een meevaller en de overwinning was binnen!

De zwaarste klus was voor Henk aan bord 1. Hij moest het opnemen tegen een tegenstander met een rating van maar liefst 2000. Henk is echter voor de duvel niet bang en wist met een pionoffer in de opening goede aanvalskansen te creëren. In niets was tijdens het verdere verloop van de partij het grote verschil in rating te zien en er ontwikkelde zich een razend spannende partij met allerlei dreigingen tegen de beide kwetsbare koningen. Uiteindelijk na bijna 5 uur spelen bleek toch Henk aan het kortste eind te trekken en werd zijn koning mat gezet. Zijn duidelijk opgeluchte tegenstander moest na afloop toegeven dat hij het erg moeilijk had gehad en het gevoel had tijdens de partij verscheidene malen door het oog van de naald te zijn gekropen. Een schrale troost voor Henk die, ondanks zijn goede spel, toch met lege handen bleef.

Na deze, zij het nipte, overwinning met 4½ – 3½ kunnen we met vertrouwen uitkijken naar de laatste ronde over 3 weken.

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>