Nederlaag tegen het Catalonië van Brabant

Door Derk Jan Morelis
Vooraf gingen we vol goede moed op pad naar Boxtel. Aangezien we de 1e wedstrijd hadden verloren, was het zaak om van de koploper te winnen om mee te blijven strijden voor het kampioenschap. Op papier was alleen Wim op het 1e bord de mindere. Op alle andere borden hadden wij een hogere rating, gemiddeld zelfs 52 punten meer. Desondanks werd al vrij snel duidelijk dat we een kansloze nederlaag gingen lijden.

Gijs was als 1e klaar en op dat moment stond Bert met een pion minder en een dubbelpion ook verloren. Even een vlugge scan langs de overige borden bood weinig hoop. Loek en Cees stonden een pion achter, Wim stond onder druk, Piet stond gelijk en Leon en ik stonden beter.
Leon speelde een prima partij tot dat hij zijn toren weggaf. En kon gelijk opgeven. Onderstaand zijn partij met commentaar.

Met een 3-0 achterstand en ondertussen een hopeloze stelling voor Loek en Wim, bood Cees met een pion minder tactisch remise aan. Zijn tegenstander zag geen snelle winst en ook de wedstrijdleider van Boxtel vond het prima. En zo werd het 1e halfje binnen gehaald. Zelf schreef Cees het volgende over zijn partij:
“Waarde lezers en leesters,
Graag had ik hier mijn partij weergegeven, maar helaas dat zal niet gebeuren.
Allereerst mijn probleem van de laatste jaren: ik heb een Mac en dan beschik je niet over de gangbare schaakprogramma’s want die zijn allemaal geschreven voor Windows-computers.
Ik kan op de Mac ook geen pgn-bestand aanmaken, hoewel Twan ooit gezegd heeft, dat het wel kan, maar ja, dat is een uitspraak op grootmeester-niveau en daar kan ik dus niets mee.
Nederig en bescheiden als ik ben heb ik aan teamleider Derk-Jan gevraagd of ik mijn verhaaltje dan in Word mocht schrijven en dat mocht van de goeierd.

Maar helaas, ik moet hem teleurstellen, want ik ben er niet in geslaagd mijn partij tegen Diederik Claasen te reconstrueren. Een te grote tijdsdruk bij de laatste 15 zetten voor de tijdcontrole zorgde er voor dat mijn toch al wat onduidelijk handschrift deze middag bestond uit onleesbare kriebels.
De lezer zal het dus met niet verifieerbare uitspraken moeten doen en mag er het zijne of zelfs het hare van denken. MeToo. Gelukkig is bekend dat ik volstrekt objectief ben en hoge normen hanteer.
Het was echt een leuke partij. Soms zit je jezelf een middag uit te sloven en krijg je de kriebels als je thuis al die ellende nog eens naspeelt. ‘Wat een duffe pot’, ‘heb ik dat echt gedaan?’, ‘heb ik dat niet gezien?’, ‘echt een belachelijke zet!’, ‘wat heb ik daar mee voor gehad?’, ‘wat stom’…. het is slechts een selectie uit de uitspraken die je dan doet, maar het kan nog veel duidelijker en soms is daar alle reden toe. Lezers en leesters, dat was nu niet het geval. De amusementswaarde van de partij was hoog en dit vooral door het feit dat Diederik en ik hier hebben gedemonstreerd dat onze KNSB-rating van geen kanten klopt. Onze echte rating is vele honderden punten lager dan de officiële rating aangeeft en iedereen mag blij zijn dat deze partij hopelijk definitief verloren is gegaan. De kans is zelfs klein dat deze partij nog ooit in een herdenkingsartikel na mijn dood zal opduiken want zoiets wil je de overledene zelfs postuum niet aandoen.
Ja, de stukken zijn deze middag over het bord gevlogen als was het hout voor de open haard en dat was een betere bestemming geweest. Ik heb deze middag zowel op +3 als op -2 gestaan, maar het eindresultaat werd een remise.
Het is dan ook wrang om te horen dat deze partij een belangrijke bijdrage aan de totaalscore van ons team van vanmiddag heeft geleverd. Mijn remise, de remise van Piet en de winst van Derk-Jan, dat was alles wat wij deze middag hebben binnengehaald en dat in en tegen Boxtel, het Catalonië van Brabant.
Ik verheug mij al op de volgende externe ronde, want slechter dan deze ronde lijkt nauwelijks mogelijk. Of toch……?”

Daarna werden de partijen van Wim en Loek verloren. Voor Loek leek er nog een grapje in te zetten, maar zijn tegenstander wist het juiste antwoord te vinden. Hierbij het commentaar van Loek:
“Mijn tegenstander, Ton van Stiphout, kwam in het Italiaans met een gambiet uit de
negentiende eeuw (1.e4 e5 2 Pf3 Pc6 3.Lc4 Pf6 4.0-0 Lc5 5.d4!?). Na mijn nieuwtje
12. … Pc6!? had hij weinig compensatie voor de pion, maar met het riskante
15. … Ke7?! bracht ik mezelf of liever mijn koning in gevaar. Toch hield ik
enig overwicht tot ik met 30. … h4?? een positionele blunder beging.
De rest van de partij staat goed beschreven op de website van dubbelschaak!”

Zelf wist ik mijn partij te winnen. In een Najdorf ging het lang gelijk op. Pas op 22e zet werd het interessant. Hier besloot ik om mijn toren te offeren voor een paard en twee pionnen. Volgens Fritz is de stelling nog steeds in evenwicht. Maar na een paar kleine foutjes van mijn tegenstander werd mijn stelling beter en beter. Na torenruil konden mijn drie vrij pionnen op de damevleugel rustig naar de overkant wandelen.

Piet behaalde ten slotte het laatste halfje. Hij schreef het volgende:
“Tegen Gilion Berkelmans heb ik het altijd lastig. Met zwart kwam ik in een soort Konings-Indisch wel goed uit de opening. Daarna koos ik echter een minder goed plan en ging het initiatief over op wit. Hij kwam gevaarlijk opzetten en offerde twee stukken voor een toren tegen twee pionnen. Dat had ik volgens de computer veel beter kunnen verdedigen. Gelukkig gaf Gilion een pion weg en kon ik het toch remise houden.”

1 comment to Nederlaag tegen het Catalonië van Brabant

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>