Spanning in het Spectrum: HMC 4 ontsnapt aan een nederlaag tegen WLC 3

Door Koos Hendriks

In een enerverend duel waarbij alle partijen in een beslissing eindigden zat het ons wederom mee en mochten we niet ontevreden zijn het deze puntendeling.Het lot had bepaald dat aan bord 7 de oudste (Bart) en jongste (Tommy) schaker van de speelzaal tegen elkaar speelden. Bart kende een valse start doordat hij onderweg naar het Spectrum in Schijndel hopeloos verdwaalde en ruim een half uur te laat kwam opdagen. Zijn verouderde TomTom wist zich geen raad met de vernieuwde N279 langs het kanaal en had hem half Brabant doorgestuurd. Desondanks was hun partij als eerste klaar. Tommy wist zich lang keurig staande te houden tegen Barts snelle en gewiekste spel. Het ging uiteindelijk pas mis in het toreneindspel met extra loper voor Bart en paard voor Tommy. Eerst kwam Bart een pion voor, verloor even later zijn loper waarna hij alsnog Tommy mat wist te zetten met toren en pion.

Bart, nog bijkomend van de zoektocht, begroet Tommy. Op de achtergrond Rutger.

Onze gastspeler Rutger speelde aan bord 8 een ietwat ongelukkige partij. Hij kwam snel op een materiële achterstand en wist niet of nauwelijks tegenspel te creëren met een onvermijdelijke nederlaag als gevolg.

Hetzelfde kon gezegd worden van Henk aan het 3e bord. Zijn tegenstander wist Henks aanvalsplannen deskundig in de kiem te smoren waarna zijn materiële overwicht de doorslag gaf.

Ook Eric aan bord 4 speelde een tamelijk kansloze partij waarin hij ten onder ging in een mataanval met bovendien een materiële achterstand.

Zelf speelde ik als een ‘dweil’ aan het bord 1. Kreeg met de zwarte stukken een lastige zwakke pion op d6 waar tegen wit een onaangename druk met torens en dame kon uitoefenen. Toen ik uiteindelijk probeerde uit te breken met een uitval van pion h7 naar h5 op de koningsvleugel kwam ik van de regen in de drup. Mijn tegenstander wist mijn eventuele dreigingen vakkundig op te vangen en af te wikkelen naar een eindspel waarbij ik met nog een 2e zwakke pion (jawel op h5) werd opgescheept. Uiteindelijk speelde ik nog lang door tegen beter weten in maar kon opgeven toen zowat al mijn pionnen een voor een het doosje in gingen.

Aangezien op dat moment de ontwikkelingen aan bord 6 er niet goed uitzagen voor ons dreigde een nederlaag.
Ondertussen had Cees aan bord 2 gewonnen in de voor hem kenmerkende stijl. Een kalm opgezette partij met strategisch geschuif waarbij nog bijna alle stukken lang op het bord bleven. Cees liet zijn tegenstander wellicht in de illusie dat hij serieuze aanvalskansen had met dame en paard tegen zijn koning. Uiteindelijk raakte deze echter de draad ergens kwijt waarna Cees het geduldig en gedecideerd kon afmaken.

Aan bord 5 speelde Martijn wederom een puike partij. In een lang gelijk opgaande stand wist hij uiteindelijk zijn tegenstander dusdanig onder druk te zetten dat deze bezweek in een koningsaanval. Hieronder volgt zijn eigen impressie van de partij.
“Mijn tegenstander liet met wit een ingetogen behandeling van het Siciliaans zien. Ik was niet tevreden met hoe ik uit de opening kwam.
Positioneel had ik wat ongelukkige keuzes gemaakt. Er was initiatief, maar die lag, door consequent gezond spel van mijn tegenstander, bij wit. Een (te!) driest opkomende g-pion van mij en een onhandige damezet van wit bracht ineens veel meer peper op het bord, waardoor mijn tegenstander zich ook genoodzaakt zag om veel meer tijd te gaan gebruiken. Het initiatief rolde mijn kant op. Ik kon mijn torens verdubbelen op de half-open h-lijn, mijn lopers (eindelijk) omspelen naar actievere posities en per zet de druk verhogen op de witte koning.
Net voor de 40e zet maakte ik een ongelukkige keuze in de zetvolgorde van een combinatie, waardoor de partij, in mijn ogen, onnodig de verlenging in ging. Gelukkig was de druk op de stelling van wit nog zó aanwezig dat ik een zet of tien later met een aardige tactiek een kwaliteit kon winnen. Wellicht doordat mijn tegenstander al een tijd vanuit het defensief moest spelen én hij inmiddels ook weer in tijdnood was gekomen pakte hij in deze stand mis, waardoor de partij in een klap, na 4 uur en 40 minuten, beslist was.”

Martijn ogenschijnlijk heel relaxed, onder toeziend oog van enkele HMC-cracks, op weg naar de overwinning

Martijn is op het allerlaatste moment toegevoegd aan ons team met de toezegging om de eerste rondes in 2017 mee te doen. Inmiddels is hij topscorer met 3 uit 3 en een TPR van 1890. Binnenkort kan hij een contract tegemoet zien met een aantrekkelijk aanbod voor 2018!

Redder in de nood werd vandaag echter Joep aan bord 6 die fysiek niet helemaal fit met een blessure ook nog eens de langstdurende partij moest uitspelen. Hij kwam met 2 pionnen achterstand uit de opening met op het oog geen enkele compensatie. Desondanks wist Joep met zijn zware stukken door het ietwat passieve spel van zijn tegenstander dreigingen tegen diens koning te creëren. Via kwaliteitswinst resulterend in een mooie mataanval stelde hij het punt voor ons veilig.

Nawoord Henk: Na afloop werden we door Koos en Suzy onthaald op een heerlijk bord snert en een  keur van kazen, bieren en likeuren. Het was weer een waar feest! Misschien had Koos tijdens de partij nog de dampen van de snert in zijn hoofd, want hij was al om 7:00 uur ‘s-ochtends begonnen met de bereiding.

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>