Het viel niet mee, maar wij hadden Roger.

door: Cees Nuijten

Al voor de wedstrijd trokken donkere wolken zich samen. Kopman Piet van Eijndhoven was verhinderd en een dag voor de wedstrijd werd Wim van Oostrum door de griep geveld. Gelukkig hebben wij Roger Feytens nog en werd op het laatst moment Peter Mooren gestrikt voor een invalbeurt.

Met 5 punten uit 5 wedstrijden waren wij zeker nog niet veilig en omdat Eindhoven onderaan stond, was het belangrijk niet te verliezen.

Om 11.15 uur was het vertrek gepland vanaf de Biechten, maar op dat tijdstip was het daar nog erg stil. Was het overmoed, nonchalance, overmacht of een combinatie ervan, wie zal het zeggen maar we vertrokken royaal te laat naar Eindhoven.

 

Sinds enige jaren is het wegennet rond grote steden gesplitst in een regionale N-weg met afslagmogelijkheden en een doorgaande A-weg, die je pas ver na de stad kunt verlaten. In Den Bosch is dat zo en ook in Eindhoven.

Met bekwame hand laveerde onze chauffeur Derk-Jan zijn bolide over de A2, passeerde met bekwame hand het keuzepunt A2-N2, passeerde daarna balend met nog steeds bekwame hand eerst Eindhoven en vervolgens Veldhoven om daarna vanaf Eersel flink balend, maar met bekwame hand terug te rijden via Veldhoven naar het clublokaal van ESV in Eindhoven-Gestel. Het was een mooie tocht en de stemming in onze auto was uitstekend.

 

De Eindhovense Schaak Vereniging speelt haar thuiswedstrijden in een wijkgebouw aan de Boccherinilaan, een naam die in onze onderlinge mailwisseling vóór de wedstrijd per abuis werd herdoopt in Boscherinilaan. Een grote eer voor mijn goede vriend Hans Bosscher, al vele jaren een peiler binnen zijn schaakclub. Toch heb ik hem er die dag op gewezen dat het in Nederland ongebruikelijk is om dergelijke naamgevingen al tijdens iemands leven te doen. Je moet eerst overlijden en dan mag het.

 

In Rosmalen, waar ik woon, heeft men ooit het onbenul gehad de oprit naar een bedrijf, Tulip Computers, de naam te geven van de toenmalige burgemeester, Dom Burgers. Het kwaad straft zichzelf want slechts luttele jaren later annexeerde Den Bosch de gemeente Rosmalen. De heer Burgers werd daarbij burgemeester van Den Bosch en dus werd hij de eerste burgemeester van Nederland naar wie bij leven al een straat werd genoemd. Ijdeltuiterij. Niet veel later is hij overleden. Tulip Computers ging in 2009 over de kop en de Burgemeester Burgerslaan is nu de toegangsweg tot een veredelde friettent, McDonald’s. Men heeft er last van rattenplagen.

 

Het werd voor ons geen eenvoudige wedstrijd.

Loek Mostertman, die op bord 1 speelde, meldt mij daarover het volgende:
“Mijn partij van gisteren was nog slechter dan ik dacht:
ik kwam in het voordeel doordat mijn tegenstander (Nico
Schellingerhout) een incorrect paardoffer van mij ten
onrechte weigerde. De computer laat geen twijfel! Tussen
zet 30 en 40 miste ik wel drie opzichtige winsten en na
de tijdcontrole liep de stelling vast.
Jammer van het enorme positionele overwicht …”

 

Bord 2 werd remise en op bord 3 werd de partij van Derk-Jan ook al remise.

Derk-Jan:

 

“Tegen Loek van Rey speelde ik een vrij saaie partij. Mijn tegenstander speelde heel degelijk en maakte geen fouten. Met de witte stukken had ik na zet 36 niet meer bereikt dan een klein plusje. Mijn tegenstander bood remise aan. Ik wilde voor de volle winst gaan en ging nog door, ondanks dat ik niet zo heel veel tijd meer had. Meteen de volgende zet deed ik een mindere zet waardoor ik mijn voordeeltje kwijt was. Het was nu harstikke remise. Maar mijn volgende zet was weer waardeloos, waardoor ik waarschijnlijk verloren stond. Vriendelijk vroeg ik mijn tegenstander of hij nog steeds remise wilde. Gelukkig was hij zo vriendelijk om dit aan te nemen, zodat ik toch nog een half puntje aan de partij overhield.”

 

Op bord 4 mocht schrijver dezes met zwart spelen tegen Dennis van Kuijk.

Kort samengevat: ik had moeten winnen en dat had zeker gekund maar ik heb verloren. Twee enorme blunders in gierende tijdnood voor ons beiden (2 minuten voor 20 zetten) hebben mij de das om gedaan.

Van bord 5 weet ik niets, maar Gijs won wel. Als enige vanmiddag. Hulde voor Gijs.

Peter Mooren zorgde aan bord 6 voor een nette remise en hetzelfde geldt voor Bert Kramer aan 7, wiens partij zeker een beter lot had verdiend dan remise.

Het klapstuk van de dag was de partij van Roger Feytens. Wie kan dit beter verwoorden dan Roger zelf?
“Hallo Cees,
Op de Ipad staat het programma Shredder, maar commentaar invoeren was onmogelijk.
Dan maar naar mijn oude notebook met een oude Windows, een bejaarde Fritz en Chessbase. Mijn zoon heeft de oudjes weer aan de praat gekregen. Fritz keurde 3/4 van mijn zetten af, maar ik kon ik wel commentaar invoeren ……..

 

Ik ben blij dat het remise is geworden. Geen van ons verdiende het uiteindelijk om te winnen. Ik heb teveel steken laten vallen en mijn heel sympathieke en rustige tegenstander kreeg het maar niet voor elkaar om mij de genadeklap te geven. Heel apart. Zou het verschil in rating van ca. 250 toch te veel zijn?
Het grappige was dat ik gedurende de partij vele ontzette en met stomheid geslagen HMC-gezichten zag langs komen. Zo begreep Pierre Smeets er niet veel van dat het toch nog remise is geworden.
Dat maakt het allemaal dat het nog een leuke middag was in Eindhoven. Er gaat niets boven menselijk falen!
En mooi dat we gelijk speelden tegen Eindhoven 3!”

 

En zo is dat Roger! Goed gedaan.

4 comments to Het viel niet mee, maar wij hadden Roger.

  • Pierre Smeets

    In een zonnig vakantieoord erg genoten van dit verslag. Voor de oplettende lezer zitten er nogal wat filosofische levensvragen in de tekst verborgen.

  • Loek Mostertman

    Inderdaad een prachtig verslag van deze onbenullige wedstrijd!
    Het literaire niveau van B.K. wordt hier benaderd, en dat zonder pornografische toespelingen!
    Grappig vond ik de vondst om de toenmalige burgemeester Burgers Dom te
    noemen (eigenlijk heette hij Don). In de jaren ’90 had ik het weleens aan de stok met die hotemetoot!

  • Matthijs

    Wat gebeurt er toch wanneer Cees, Loek en Derk-Jan gezamenlijk op stap gaan? Opnieuw verhaalt Cees over een vertraagde reis naar een locatie ergens in Brabant, op slechts enkele tientallen kilometers van Den Bosch.

  • René Olthof

    Brabant, daar brandt nog licht!

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>