Gelijkspel voor het 3e tegen Nieuwegein

Zonder onze kopman Loek, die opgeroepen was voor het 2e, moesten we thuis aantreden tegen het 1e van Lekstroom. Roger Feytens speelde als invaller aan het 4e bord en was vrij snel klaar. Roger had bijna een jaar niet meer geschaakt en speelde een kalme remise in een partij waarin er niet veel gebeurde. Het schijnt zelfs dat zijn tegenstander tijdens de partij enkele keren in slaap is gesukkeld!

Leon, die voor het eerst dit seizoen meedeed, speelde aan het 1e bord een ongelukkige partij: “Ik speelde aan het eerste bord maar merkte al bij het begin van de partij dat ik niet geconcentreerd was. Ik voelde me moe en was zo ongedurig dat ik meer rondliep dan dat ik achter het bord zat. Dat bleek niet erg bevorderlijk voor het spelen van een goede partij. Mijn tegenstander zette de partij rustig op en nadat ik al vroeg een actieve voortzetting achterwege had gelaten kwam ik bepaald moeilijk te staan. Om verdere insnoering van mijn stelling te voorkomen deed ik een paarduitval, maar die zet was niet voldoende doordacht en mijn tegenstander ruilde eerst het paard en daarna nog een stuk af, waarna ik een volle loper moest verliezen. Dat was dus de eerste nul voor ons team, we waren amper begonnen.”

Aan bord 8 speelde Eric remise: “Aanvankelijk kwamen we alle twee goed uit de opening, mijn tegenstander speelde redelijk ver tot in het middenspel volgens het boekje. Wel lukte het mij om steeds licht initiatief te houden en om aanvallend te spelen. Ik kreeg een open G-lijn op het hart van zijn kort gerokeerde koningsvleugel. Maar mijn aanval sloeg niet door omdat hij zijn stelling goed had dichtgespijkerd. En hij bleef correct verdedigen. Na een wat mindere zet van mij werd het spel verlegt van mijn aanval op de koningsvleugel, naar zijn aanval op mijn damevleugel.
Maar geheel onnodig, gaf hij door een onnauwkeurigheid, de heerschappij over de open a-lijn cadeau. Ik verlegde meteen mijn aanvalskansen van de koningsvleugel naar de damevleugel. Ik kreeg steeds meer druk op zijn stukken die alleen maar konden verdedigen. Ik kwam met mijn dame en toren en paard zijn stelling binnen. Maar door een onverwachte zet, lukte het hem om geforceerd veel stukken af te ruilen. Wat toen overbleef was een dichtgeschoven stelling waarin ik een loper had en hij een paard. En dacht ik dat zijn paard wel eens veel sterker zou worden dan mijn loper, omdat lopers sterker zijn in open stellingen en deze stelling kwam daar dus mijns inziens niet voor in aanmerking. Hij accepteerde mijn remise aanbod dan ook meteen.”

Een prima prestatie leverde Bert aan bord 6. Niet alleen door zijn overwinning maar ook vanwege zijn impressie van de wedstrijd. Door een misverstand meende hij dat aan hem de taak was opgedragen het wedstrijdverslag te maken. Zie hieronder het resultaat:
“Wat heet delegeren? De teamleider vroeg aan de oud-voorzitter: schrijf jij een verslag. De oud-voorzitter vroeg aan schrijver dezes: Zou jij deze klus kunnen klaren? De oud-voorzitter plaatste daarbij enige plausibele redenen, waarvan de portée mij ontging want gehoorgestoord. De mens is wezenlijk imperfect. Bij mij zijn dat de oren. Voor de overige defecten sluiten wij het gordijn. Wat weten wij van de wedstrijd? Ik moet u eerlijk bekennen: geen ruk! Kortom ik ben optimaal toegerust om naar Wahrheit und Dichtung verslag te doen. Eerst de resultaten conform de waarheid:
1. Leon 0
2. Derk-Jan 1
3. de oud-voorzitter ½
4. Roger ½
5. de teamleider ½
6. schrijver dezes 1
7. Theo 0
8. Eric ½
Wat de tegenstander betreft: Lekstroom is een club ontstaan uit een fusie van verenigingen uit resp. Nieuwe Gein en Vianen. Daar stroomt de Lek vandaar de naam Lekstroom. Van de partijen van Leon en Roger zijn mij slechts de resultaten bekend. Roger heb ik enige tijd aan het bord zien zitten. De man viel in voor Loek M. Het gerucht ging dat hij, Roger, heel begaafd een remise bij elkaar had geknutseld. Leon viel mij op gezeten voor het tv scherm bij de bar. Aan Leon’s houding heb ik op dat moment niet kunnen afleiden dat hij zou hebben verloren. De ideaaltypische attitude van een stoïcijn in antieke zin. Theo zat naast mij en speelde een of andere grafzerken variant. Zijn tegenstander kon heel geniaal uit zijn ogen kijken. Demonstreerde een gemoedsrust van de veerman die tegen betaling het volk naar de onderwereld roeit in veilige besef dat na het heen een weer volgt. Drs. P. heeft daar een pakkend lied over gemaakt. De slotstelling van Eric is er een om in te lijsten. Zeldzaam curieus. Alle pionnen diagonaal van de a-lijn onder naar h-lijn boven op wit met resterend materiaal een loper op de witte velden en een dame. De tegenstander paard en dame en alle pionnen op zwart. De slotstelling is een diagram waard. Een paard in de categorie draaimolenknollen versus een loper met Parkinson behept. De dames deden denken aan de ‘suicide virgin’ van Willie Core. Een afbeelding gaat hierbij. Dan de teamleider. De man laat zich van tijd tot tijd enige theoretische inzichten ontvallen. Bijvoorbeeld alle toreneindspelen zijn remise. U ruikt het al de teamleider ging zijn theoretisch gelijk demonsteren aan de hand van een toreneindspel. Dus remise. Was ik zijn tegenstander geweest dan zou ik nog hebben liggen macrameeën in die stelling. Op hoeveel theorie steunen toreneindspelen? De oud-voorzitter kon eventueel ook in een toreneindspel verzeild raken echter ging met een remise aanbod akkoord. Toreneindspelen vergen veel energie en creativiteit. Hoeveel is er nog voorradig na enige uren hout gluren. De partij van Derk-Jan was zenuwslopend althans de slotfase. Beiden een paar minuten bedenktijd; een stelling: balanceren langs de afgrond. Wie valt het eerst. Daarom heen een koor van senioren die hun water stonden op te houden. Stand 3 – 4!! Verder een nerveuse wedstrijdleider om eventuele uitingen van een blaffende testosteron decibelmatig te beheren. De 4 – 4 was een pak van mijn hart. Wat mijn partij betreft: via het programma Klara 32 heb ik begrepen dat wij een Moderne Verdediging op het bord hadden. Een onduidelijke zeg maar een zuurkool met vette jus variant. Dolf Brouwers alias Sjef van Oekel zong eens een lied waarin aan de hand van zuurkool met vette jus de hele haute cuisine ten grave werd gedragen. Zo sloopten mijn tegenstander en schrijver dezes de theoretische paden. Op een gegeven ogenblik stond ik paard plus pion voor. Mijn tegenstander schoof conform gebruikelijk in de krochten van de KNSB competitie onverdroten voort. Totdat mijn bisschop naar goed episcopaal gebruik zijn dame van achteren kon schofferen zonder door enig ge-Me tooter lastig gevallen te worden. Waarvan akte.”

Over mijn eigen partij kan ik nog melden dat ik met de zwarte stukken een koningsgambiet tegen kreeg waarbij mijn tegenstander de gehele partij het initiatief had en wellicht ergens de winst heeft laten liggen. Zoals het ging werd het na 82 zetten remise in een toreneindspel.

Koos Hendriks.

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>