Een zware dag in Boxtel (Dubbelschaak 2 – HMC 3)

“Ik vind dat Henk als enige winnaar het verslag maar moet maken”, dat was de zure opmerking van één van mijn medespelers na onze verloren wedstrijd tegen Dubbelschaak 2 in Boxtel.

In de week voorafgaand aan de match hadden Cees Nuijten en ik al het mogelijke geprobeerd om bord 2 bezet te krijgen. Helaas….. Het vierde team was ons al voor geweest om Roger Feijtens te strikken en verder was er geen enkel ander clublid beschikbaar om onze eerste plaats in de poule mee te helpen verdedigen. Meteen na het startschot van de wedstrijd stonden we dus al met 1-0 achter.

Ik heb het eerste uur van de wedstrijd niet gezien wat er op de andere borden gebeurde. Het enige dat ik een klein beetje volgde was de partij naast mij van Theo Hovers tegen Roy van Esch. Dat zag er goed uit voor Theo.

Rob van Praag was op bord 4 als eerste klaar. Volgens eigen zeggen kwam hij vrij snel in een remisestelling terecht. Commentaar: Ik speelde met zwart een Aljechin en kwam in een redelijk bekende stelling terecht die engines als ongeveer gelijk beschouwen. Ik was met zwart tevreden met een remise tegen een speler die (althans wat rating betreft) steker is dan ik”. Stand: 1,5-0,5.

Ikzelf speelde op bord 7 tegen Martien van Driel, de schaakridder van Dubbelschaak, qua jovialiteit een fijne tegenstander, maar qua kennis van trucs een ware angstgegner. Ik had al een keer eerder tegen Martien gespeeld en was er toen in een mum van tijd afgegaan. Ik besloot maar af te wijken van mijn standaard e4 opening en te openen met f4. Martien antwoordde met f5, wat maar weer laat zien dat hij een onconventionele speler is. Mijn partij durf ik in dit verslag niet te laten zien, zo schaam ik me voor het verloop van de eerste zetten. Wat een drama! Maar als een ware Houdini wist ik op een gegeven moment onder de toenemende druk uit te komen (met hulp van Martien natuurlijk) en nam ik het initiatief over. Wat volgde was een periode waarin Martien steeds langer ging nadenken. De partij kantelde en ik kon rustig uitspelen naar een overwinning. Stand: 1,5-1,5.

Ik keek even snel rond: Loek stond redelijk goed, Wim stond gelijk (wel iets actiever dan zijn tegenstander). Bert stond zeer goed. Cees leek redelijk te staan en Theo leek op een overwinning te gaan afstevenen (een kwaliteit en twee pionnen voor). Tijd om samen met de Schaakridder een biertje aan de bar te gaan drinken.

Toen ik terug naar boven ging, kwam Cees me al tegemoet, duim naar beneden. Hier zijn verslag:

“Voor mij was het een vervelende zaterdagmiddag. Het begon er al mee, dat ik veel tijd kwijt was aan het vinden van een parkeerplek. Volgens het KNSB-gids zou je de auto kunnen parkeren bij Fellenoord, maar Google Maps vertelde mij dat deze straat in Boxtel niet bestond.

Dan maar een andere parkeerplaats gezocht, maar het bleek dat zelfs in Boxtel de anti-autoterreur heeft toegeslagen. De pleinen rond het centrum waren vol geplempt met parkeermeters die vooraf van je eisen, dat je weet wanneer je gaat vertrekken. je ziet de ambtenaren ter plaatse al grijnzen voor deze extra inkomsten, want zelf weten ze natuurlijk de gratis parkeerplaatsen wel.

Nog net op tijd, maar voor mijn gevoel te laat arriveerde ik in de speelzaal. Henk was zo vriendelijk geweest de honneurs als teamleider voor mij waar te nemen en Peter Boll had de verzamelde aanwezigen alt toegesproken.

Niets zou een mooie schaakmiddag verder in de weg kunnen staan.

Al snel ging  het niet best met mijn partij. Ik kwam in de klassieke hoofdvariant van het Konings Indisch terecht, die ik mij nog herinnerde uit de boekjes Practische Schaaklessen.

Uiteraard zoals vrijwel alle schaakboekjes destijds geschreven door Max Euwe, die toen al sinds mensenheugenis kampioen van Nederland was. Een overzichtelijke serie van vier boekjes waarin alles over openingen, middenspel en eindspel werd besproken.

Als je die boekjes bestudeerd had, was jouw theoretische kennis naar de opvattingen van toen goed op niveau en was een verdere vooruitgang een kwestie van veel spelen. Tja, was het maar zo simpel.

Terug naar de partij. Ik heb de zetten direct na de openingsfase als een krant gespeeld. Werkelijk ontzettend slecht. Ik zal de aandachtige lezer veel ellende besparen, want deze partij wordt niet gepubliceerd. Gelukkig maar, want ik schaam me diep. Niveau 1100 of iets daaronder.

Toch kreeg ik geleidelijk wat tegenspel en wist ik de koningsaanval van Diederik Claasen te stoppen. Op zich leek dat aardig, maar in de oude hoofdvariant van het  Konings Indisch moet wit het vaak hebben van een meerderheidsaanval op de damevleugel en dat gebeurde nu ook.

Er bleef een voor mij passieve stelling over en wat ik ook probeerde, het lukte niet om tegenspel te krijgen. Laat ik maar zwijgen over de rest van dit potje, dat toch nog best lang heeft geduurd. Diederik won”.

Stand: 1,5-2,5. Het kon nog steeds goed gaan voor ons. Bert en Theo stonden aanzienlijk beter, Wim en Loek stonden in een gelijke stelling.

Maar toen ging het mis. Theo stond weliswaar een kwaliteit en twee pionnen voor, maar zijn koning bleek kwetsbaar. Theo zag een dubbele aanval niet aankomen en verloor zijn dame. 1,5-3,5.

Wim en zijn tegenstander kwamen in tijdnood. Hierbij het verslag van Wim.

Het ging eigenlijk constant gelijk op. Ik had een keer remise aangeboden wat werd geweigerd. Uiteindelijk kwamen we allebei in tijdnood. Ik haalde net op tijd de veertig zetten. Helaas was ik iets te gehaast met mijn 41e zet aangezien mijn tegenstander op de 40e zet blunderde. Ik had met een torenoffer de partij kunnen beslissen door stukwinst of ondekbaar mat. Ik zag het helaas net te laat. Meteen na mijn gemiste kans werd de partij remise gegeven.

Stand: 1,5-3,5. Zouden we misschien nog remise kunnen keepen? Bert stond zo goed als gewonnen en Loek kon er volgens mij wel een remise uithalen.Helaas besloot Loek onbezonnen op de aanval te spelen. Hij had niet gezien dat hij in twee zetten mat zou gaan als hij zou ophouden schaak te geven: 1,5-4,5.

Wit aan zet. Kan Loek nog remise houden?

Zou Bert de eer nog redden? Vier pionnen voorsprong, maar wel een vijandelijke pion die al ver was opgerukt. Hieronder het verslag van Bert.

“Shakespeare legt Hamlet de volgend woorden in de mond: The time is out of joint: O cursed spite. That ever I was born to set it right. Ik had dit stuk beter kunnen beginnen met: dag Hamlet! Strikt voor mij zelf gesproken: ik heb het schandelijk laten liggen. Ik had mijn tegenstander volkomen overspeeld. Twee plus pionnen plus een vijandige Emmenthaler koningsstelling. Ga ik mijn dame afruilen tegen zijn dame. So what zul je zeggen. Vereenvoudigen. Echter zijn dame stond op c8. Terwijl… nog geen nood maar dat gaf hem ruimte. Vervolgens incasseer zonder al te veel nadenken hier en daar wat pionnen. Mijn tegenstander hield er één over met de potentie tot geslachtsverandering. Ik heb dat danig onderschat. Materiaal offeren om het ergste af te wenden.  En dan begint na ruim 4 uur een klus waar ik mijn leeftijd niet mee heb. The rest is silence”.

Zie hieronder de stelling waar Bert in terecht kwam. Bert was danig in de war door de dreigende promotie van de vijandelijke pion op de a-lijn en speelt hier Tc1. Dat was niet goed. Wat had hij in plaats daarvan moeten doen?

Wit aan zet. Wat moet Bert doen?

We hebben na deze nederlaag nog steeds zicht om winnaar in de poule te worden. Volgende keer beter!

2 comments to Een zware dag in Boxtel (Dubbelschaak 2 – HMC 3)

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>