Thomas in Groningen deel 2

Na 4 vierdagen schaken was er een rustdag om mensen de gelegenheid te geven Kerst te vieren. Zoals FM Frans Konings zegt ‘Schaken is een religie’, dus waarom de ene religie voorrang geven op de andere religie? Voordeel van een rustdag is wel dat je wat tijd hebt om voor te bereiden naast de ‘verplichtingen’ bij de familie.

Ik moest tegen IM Thomas Beerdsen met zwart. Een pittige tegenstander, gelukkig had ik secondant GM Twan om mij voor te bereiden. Beerdsen heeft nog een blauwe maandag in een jeugdteam van HMC gespeeld, is 1 jaar jonger dan ik, ik ben afgelopen zomer nog samen met Beerdsen op vakantie geweest naar Kroatië en ik heb de vorige keer dat ik meedeed in Groningen nog van hem gewonnen; ik kan dus wel zeggen dat ik hem aardig ken. Twan heeft meermaals met Beerdsen in de auto gezeten voor het Belgische competitieschaak. Samen hadden Twan en ik een analyse gemaakt van Beerdsen als persoon en zijn repertoire zowel in klassieke bordpartijen als internetpotjes op lichess en chess.com onder de loep genomen. Ook Thomas Beerdsen is een van de mensen die beïnvloed is door Max Warmerdam en speelt soms Dd3 tegen de Siciliaanse Kan, zie vorige verslag ronde 3. Vaak gaat hij echter ook het vleugelgambiet van het Siciliaans in en we wisten dat hij ook zou voorbereiden en dus misschien wel een andere variant van de Kan in zou gaan. Tegen 1.e4 e5 had Beerdsen de laatste tijd wat Spaanse Vierpaardenspelen op het bord gehad. Hij staat echter ook bekend om de pulp zoals 2.Lc4 en 2.Dh5 die hij speelt. Bovendien heb ik lang e4 e5 gespeeld met zwart en zou hij ook hier iets op voorbereid hebbben. Twan en ik hadden het plan om Russisch voor te bereiden, de kans was groot dat ik hem hiermee het Spaans vierpaardenspel in zou duwen. Hij heeft tegen het Russisch ook andere dingen dan Pc3 gespeeld in het verleden, maar door de psychologische analyse die we van Beerdsen hadden gemaakt was dit wel de meest waarschijnlijke variant. Ik had dus nogal wat om voor te bereiden: 2.Lc4/2.Dh5 na 1.e4 e5, de hele Russische opening en alle vierpaardenspelen. Toch wel handig zo’n rustdag. In de partij kon ik door de voorbereiding een paar psychologische klappen uitdelen. Eerst door Russisch te spelen en daarna door een scherpe variant van het Spaans Vierpaardenspel in te gaan die ik nooit eerder heb gespeeld (Beerdsen was er afgelopen zomer bij toen ik een andere variant tegen het Spaans Vierpaardenspel speelde). Psychologisch geknakt ging Beerdsen dus een laffe variant in waarin vrijwel geen spel zit. Het werd dan ook remise. Na afloop van de partij vertelde Beerdsen dat hij inderdaad geen Spaans Vierpaardenspel van plan was na 1.e4 e5.

In ronde 6 tegen een Armeense IM, Artur Davtyan. ‘Moet te doen zijn met wit’ was mijn idee vantevoren. Ik kwam een uur voor de partij pas erachter dat mijn tegenstander nog geen 18 was. Talentje dus. Zat ook een constante stijgende lijn in zijn ratingontwikkeling, opeens had ik er minder vertrouwen in. Tegen mijn huisgenoten was ik nog wel zo hoogmoedig geweest door te stellen dat als het Schots Vierpaardenspel op het bord zou komen ik zou winnen en dat als hij Frans zou spelen ik remise zou spelen. Twan had een bestand over het Frans naar mij gestuurd en een analyse gemaakt hoe Davtyan in klassieke partijen en op internet tegen 10.h3 in het S4P speelt. Er gebeurde niet zo veel tijdens de partij, wat kleine foutjes van beide kanten en uiteindelijk werd het remise. Mijn belofte aan mijn huisgenoten niet waargemaakt, maar remise tegen iemand met 200 punten meer kun je niet echt over klagen.

In ronde 7 kreeg ik opnieuw wit, nu tegen GM Evgeny Gleizerov. Bij winst was een IM-norm redelijk zeker, ook al zou ik de twee laatste rondes verliezen. Gleizerov speelt altijd Frans of Stonewall met zwart. Gelukkig had ik de Franse afruilvariant in de voorgaande ronde al een beetje bestudeerd. Gleizerov speelt een systeem waar wit met voordeel uit de opening kan komen. Ik speelde het niet helemaal nauwkeurig, maar door solide te spelen kwam ik toch goed te staan. Ik miste echter een relatief makkelijke kans om goed te komen staan door torens te ruilen. Ik speelde het onnauwkeurig en kwam in een verloren eindspel, ik vocht me terug naar een onduidelijk eindspel maar dit speelde ik niet nauwkeurig genoeg om Gleizerov een half punt te ontfutselen.

In ronde 8 een nieuwe normkans, winnen met zwart tegen Sergei Tiviakov! Tiviakov had net een pijnlijke nederlaag geleden tegen een WGM en in zijn vier witpartijen maar 1 keer gewonnen. De eerste van die niet winst-partijen met wit was tegen Joris Kokje. Ik was inmiddels verhuisd naar een andere Airbnb, ik zat samen met mededeelnemers IM Thomas Beerdsen en FM Joris Kokje en met niet-deelnemers IM Max Warmerdam, IM Tycho Dijkhuis en FM Mischa Senders in een huisje. Ik kon dus aan Joris Kokje vragen hoe hij dat nou had gedaan. Aangezien ik een nul al had ingecalculeerd en het zaterdagavond was, besloot ik om maar weer eens het Groningse nachtleven in te duiken. Dit keer kwam ik wel fris achter het bord. Twan had nog wat updates gestuurd over het Russisch (jaja, Russisch spelen tegen een Rus) om mij op de hoogte te brengen van de voorkeuren van Tiviakov. Tijdens de partij heb ik niet echt een kans gehad op meer en zag ik in verloren stelling op domme wijze mat in 1 over het hoofd. Kan gebeuren, maar ik had nu wel 2360+ als tegenstander nodig in de laatste ronde om nog een norm te kunnen halen.

In de laatste ronde kreeg ik van de toernooiorganisatie geen kans om een norm te behalen. Naast mij zat IM Nick Maatman met 2400, 4/8 en wit tegen 1900 te spelen terwijl ik met 4/8 en zwart tegen teamgenoot FM Siem van Dael moest. Zonder voorbereiding met Twan ging ik de partij in. Siem dacht lang na over de eerste zet, ik vertelde hem dus dat als hij remise aan zou bieden na zijn zet dat ik het aan zou nemen. Laatste ronde, vergelijkbare rating en Siem had nog een lange weg terug te gaan naar Limburg. Dit aanbod sloeg hij af en achteraf vertelde hij dat als ik Russisch had gespeeld hij wel remise had gewild. Kan snel gaan zo’n openingsreputatie. Het werd een scherpe stelling waarin ik een paar kansen op meer heb gemist, maar remise wel een redelijk resultaat was.

Met wit 3x Schots Vierpaardenspel en 1x afruilFrans. 4x 10.h3, 4x een structuur van a/b/c tegen a/c/d en 2,5 punt.
Met zwart 2x Russisch, 2x Kan en 1x Nimzo-Indisch. Mijn eerste en laatste partij allebei 12…h5. Magere score van 2 uit 5, maar dit was wel tegen 2440 gemiddeld.
Na de rustdag niet meer gewonnen.
3x gewonnen, 3x remise en 3x verloren. 3x GM, 3x IM en 3x FM tegen.

Uiteindelijk wel tevreden met mijn TPR van 2392, maar er hing een IM-norm in de lucht. In ieder geval een verbetering van mijn vorige toernooi in Groningen (2014). Toen haalde ik een TPR van 2337, maar had ik twee rondes voor het einde met een TPR van 2400 ook nog de IM-norm in zicht. Drie maal is scheepsrecht, dus eens kijken of ik de volgende keer dat ik in Groningen meespeel wel een norm kan behalen.

In ieder geval heel veel dank naar Twan dat hij zoveel tijd aan mijn voorbereiding wilde besteden en zijn openingsbestanden met mij wilde delen!

2 comments to Thomas in Groningen deel 2

  • Matthijs Dijkstra

    Een vechtremise in de laatste ronde tegen nota bene een teamgenoot. Waar zie je dat nog? Goed gedaan!

  • Pierre Smeets

    De partij tegen Gleizerov is instructief. Zeker voor iemand die Frans speelt. Dank voor de uitgebreide analyse. Die partij tegen Siem Dael was van beide kanten creatief. Een voetbalsupporter zou zeggen:”Voor zulke partijen koop je een seizoenkaart”.

Leave a Reply to Matthijs Dijkstra Cancel reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>