Ecce Homo Ludens XXIV: De HMC schoonheidsprijs


Legendarische HMC-partijen, schaakcuriosa, openingsfeitjes en nog veel meer komen aan bod in deze wekelijkse rubriek van René Olthof.
Onze wandelende encyclopedie heeft in zijn computer een hele schatkist aan schaakmateriaal verzameld, die hij nu graag met de lezer van de HMC-website wil delen onder de naam Ecce Homo Ludens. René werkt ook bij New In Chess waardoor hij de toptoernooien op de voet volgt en op de hoogte is van de nieuwste ontwikkelingen op openingsgebied.
Zie hier de Spelende Mens, op iedere woensdag om 19.00 uur.

De eerste melding van een HMC schoonheidsprijs, die ik heb kunnen vinden in het clubblad, is in jaargang 8, nr. 4 (zomer 1975) waarin vermeld wordt dat ‘door Van de Broek en Deisz een schoonheidsprijs in het vooruitzicht wordt gesteld – een wisselbeker’. De publicatie van de notatie geschiedde in het weekbulletin van Hans Scholten. Ik heb de partij uit de interne competitie van 4 april 1975 voor deze gelegenheid van licht kommentaar voorzien.

Bert Kramer – de eerste winnaar van de HMC schoonheidsprijs

Het is vervolgens de verdienste van Frans van Vugt dat ‘dit couveusekindje’ geen vroegtijdige dood gestorven is, zoals de volgende tekst uit HMC Nieuws leert.

HMC Nieuws – jaargang 11, nr. 1

De min of meer verdonkeremaande winnaar van de tweede schoonheidsprijs, waaraan gerefereerd wordt in het artikel was niemand minder dan… Loek Mostertman! En wel voor deze partij uit de interne competitie van 27 februari 1976.

De tweede winnaar van de HMC schoonheidsprijs

Loek Mostertman wees mij er naar aanleiding van Ecce XV op dat de oorsprong van de onvergetelijke schaakterm loperspaar niet bij hem ligt, maar bij Lodewijk Prins. Waarvan akte. De eerste gevleugelde uitspraak van Loek die ik mij actief kan herinneren stamt uit zijn clubbladanalyse van de partij Voormans-Van der Krogt, Vlijmen 1975: ‘het is levensgevaarlijk te rocheren vóór de tegenstander dat gedaan heeft’. Hierbij Loeks oorspronkelijke aantekeningen.

De pechprijs gaat deze week naar Bart van der Krogt!

Onder de bezielende leiding van Frans kreeg de HMC schoonheidsprijs de jaren daarop steeds meer vorm. De derde winnaar werd in ieder geval tijdig in kennis gesteld. Zijn naam: Tom Draisma. Tegenstander (Leo Mooren) was met broer Peter en nog een handjevol clubgenoten in de zomer van 1976 overgekomen van de roemruchte stadgenoot HSV, die zichzelf opgeheven had. Draisma analyseerde de partij destijds voor het clubblad. Hij had trouwens eerder dat jaar in het laatste seizoen van HSV al gespeeld tegen hun onbetwiste eerste bordspeler. En verloren.

De derde winnaar van de HMC schoonheidsprijs

De vierde HMC schoonheidsprijs was een prooi voor Marcel van Raaij. Zijn overwinning op Cees Nuijten was de eerste zwartpartij die uitverkoren werd en is terug te vinden in Ecce XI.

Na Frans van Vugt hebben Leo Mooren, Frans van Mackelenbergh, Pierre van Hiele (die deze week 60 geworden is – gefeliciteerd!), Tom Draisma en daarna de Technische Commissie zich binnen onze vereniging bezig gehouden met het organiseren van de jaarlijkse wedstrijd om de schoonheidsprijs.

Ik heb een complete lijst van winnaars proberen op te stellen, wat nog geen sinecure bleek te zijn. Daarover een andere keer.

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>