Geglipt

De Merode. Prachtlocatie. Ruime zaal, leuke bar, vriendelijk personeel en een keurig controle op de QR-code. Alleen jammer dat het zo’n pleuriseind van de bewoonde wereld is. Dat de A2 afgesloten was hielp ook niet mee. We zagen meerdere knelpunten en besloten daarom voor de zekerheid het hele stuk in Limburg maar binnendoor te rijden. We reden door dorpjes waarvan je de naam normaal alleen op de verkeersborden van de afrit ziet staan. Susteren, Echt, Sint-Joost, je kent dat wel. Hoogtepunt was Sint Odiliënberg. Ga daar zeker een keer heen als je in de buurt bent. De chauffeur was goed bekend in deze contreien, maar onder navigatie van de bijrijder reden we wel een beetje om, en op een gegeven moment waren we zelfs onder Stein, al was Niels nergens te bekennen.
Zonder al te veel hachelijke momenten kwam we prima op tijd aan op de eindbestemming. 

We speelden dus tegen Zuid Limburg, net als ons tweede. Die speelden echter op een andere locatie, in Klimmen. Hun overwinning had ons wellicht een boost kunnen geven!
Voerendaal en Stein spelen in de KNSB-competitie samen onder de naam Zuid Limburg. Dit is zo’n doorslaand succes dat het niet meer in 1 locatie past. Als ze nu ook nog met Venlo gaan fuseren moet de rest al helemaal gaan oppassen.

Wij traden aan met dezelfde 10 van de recordoverwinning tegen Caissa. Voerendaal had met Lemmers en Seel prima invallers voor Alex Suvorov,  voor deze kraker had teamleider Fabian Miesen zichzelf buiten het team geplaatst.

Een vliegende start
Siem kwam net terug uit Zweden, waar hij zijn titel niet kon prolongeren, en zelfs met 3 nullen afsloot, maar vandaag was hij weer zo fris als een hoentje. Vanuit de opening werd het ene offer na het andere gepleegd. Siem was er ook nog eens goed mee bekend, en dan weet je dat de tegenstander een probleem heeft: 1-0.
Wat Siem kan, kan ik ook, dacht ik, en ik offerde in de opening enkele pionnen. Ik ging ervan uit dat het wel zou moeten werken, maar mijn tegenstander weerlegde het keurig. Het kwaliteit besloot ik maar niet te offeren, en na de noodrem stond ik 2 dikke centrumpionnen achter zonder enig tegenspel. Wat doe je dan als grootmeester? Dan bied je remise aan. Op zijn Duits werd dit direct aangenomen en zo blijven we allebei nog in de race voor de remisebokaal. Michiel Abeln had wel voordeel uit de opening, maar wikkelde onnodig af naar het eindspel, en bood toen ook maar remise aan.

Consolidatie
Een prima start, maar het was wel duidelijk dat de match nog alle kanten op kon, want een aantal spelers stonden mogelijk wel wat minder. Martin had een keurig remise tegen Hamblok, niks mis mee. Jasper stond de hele partij een pion achter tegen Hausrath, en die zag hij niet meer terug. Jeroen won overtuigend van Wantola, 3.5-2.5. Maar de laatste 4 partijen zouden nog lang gaan duren!

Het zicht van de haven
Rob had aan Lemmers een uiterst solide tegenstander, maar had overnacht in een pipowagen in Rosmalen en was zeer uitgeslapen. Hij bleef maar pushen won een pion. Het eindspel leek zo goed als gewonnen, en dat was het uiteindelijk ook!
Geert kwam er goed uit in het Slavisch, maar zijn paard op h5 stond wel buitenspel. In het eindspel wist hij die toch in het spel te betrekken, en het leek eeuwig schaak te gaan worden. De sympathieke Duitser met de achternaam van een Pokémon deed toen een hele leipe winstpoging. Hij verbrandde al zijn schepen achter zich en rende met zijn koning naar voren. Christian Seel is een 2 Dan bij shogi, en daar is het vaak een goede strategie om met je koning naar de overkant te rennen (nyu guoku), omdat je daar heel veilig bent. De meeste stukken zijn naar voren gericht en de promotiezone is wat groter, waardoor je eigen stukken je dan makkelijker kunnen beschermen. Maar goed, Geert activeerde dus zijn paard en het leek mis te gaan voor de wandelkoning. Geert sloeg remise af, en terecht, want hij ging de loper winnen. Deze durfde Geert echter niet te slaan, omdat de randpion dan zou doorlopen. Wat Geert echter gemist had was dat zijn eigen pion ook op tijd zou zijn om te promoveren. Maar met wat Geert deed was de pion ook niet te stoppen, eens in de paar zetten kon Geert geen schaak geven en dan deed de a-pion weer een stapje.
Martijn stond de hele partij al onder druk tegen Chris Braun, want weinig tijd. Qua stelling stond hij niet heel veel minder, maar het was toch lastig tegen zo’n paard. Lange tijd ging het goed, maar Martijn dacht mat te gaan en tructe zichzelf met Lg3. Dit verloor op meerdere manieren toch een stuk, en dat kon zijn stelling niet hebben.
Thomas moest lang verdedigen, en daar is hij goed in. Hij wist heel netjes al zijn stukken te activeren. Helaas zag hij niet hoe hij het tactisch af kon maken, en miste hij ook een manier om het remise te houden, waardoor zijn stelling helaas toch in elkaar stortte.

We waren er heel dichtbij maar de matchpunten zijn toch uit onze handen geglipt.
Zo is het in Limburg toch nog een beetje de elfde van de elfde.

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>