Het 3e lijdt een smadelijke nederlaag in Steensel

We moesten afreizen naar een van de acht zaligheden in de Kempen en wel tegen hun 3e. Op de heenweg wist Loek te melden dat onze tegenstander met 0 uit 4 ‘stijf onderaan’ stond in onze poule hetgeen perspectief leek te bieden om ons via een overwinning in veilige haven te kunnen loodsen. Hoe anders zou het uitpakken!

Zelf was ik aan bord 5 met de witte stukken redelijk snel klaar. Mijn jonge tegenstander, zonder rating, speelde het Spaans erg snel en op het oog nonchalant. Hij verloor in de opening 2 pionnen maar ik moest oppassen dat mijn dame niet in de knel zou komen. Terwijl ik zat te peinzen hoe ik mijn dame in veilige haven zou loodsen gaf mijn tegenstander pardoes op en vertrok meteen naar huis. Een voorspoedige start met 1 – 0.

Helaas bleek hierna alleen Loek nog een punt voor ons binnen te kunnen slepen.

Henri aan bord 7 speelde een spannende partij. Hij kwam een stuk achter, wist dit met actief tegenspel weer terug te winnen maar verloor uiteindelijk door een voortdurende dreiging van ‘mat achter de paaltjes’ een volle toren en daarmee de partij.

Nel aan bord 8 kwam onder druk te staan door een koningsaanval. Toen hier ook nog een gevaarlijke vrijpion op D6 bij kwam was het pleit snel beslecht en werd Nel mat gezet.

Bert aan bord 4 gaf een stuk voor 3 pionnen en kwam volgens Wim die naast hem zat gewonnen te staan. Ergens miste Bert een winnende combinatie waarna zijn tegenstander middels een matcombinatie inclusief een mooi torenoffer won.

Aan bord 2 verging het Mari al even slecht. Zie hier zijn korte partijverslag: “In een gelijkstaande stelling meent Mari een winnende zet uit te voeren, edoch juist deze damemanoeuvre bezorgt hem een smadelijke nederlaag. Mea culpa, mea maxima culpa!”.

De beste partij werd door Loek aan bord 1 gespeeld: “In mijn partij volgde ik een indertijd door Euwe aangegeven strategie tegen de Steinitzverdediging van het Spaans en dat lukte wonderwel. Het partijtje spreekt voor zich en omdat het niet zo lang is volgt het hier integraal. Zwart was Peter Paridaans. 1.e4 e5 2.Pf3 Pc6 3.Lb5 d6 4.d4 Ld7 5.Pc3 exd4 6.Pxd4 a6 7.Lxc6 bxc6 8.Dd3 Pf6 9.Lg5 Le7 10.0-0-0 0-0 11.f3 h6 12.Le3 Dc8 13.g4 Ph7 14.h4 Tb8 15.g5 h5 16.Pf5 Te8 17.Pxe7 Txe7 18.f4 Db7 19.f5 g6?! 20.fxg6 fxg6 21.Tdf1 Tbe8 22.Tf4 d5? 23.Lc5! Te6 24.Thf1 Dc8 25.exd5 Te1+ 26.Kd2 Txf1?? 27.Dxg6+ en zwart gaf het op met een boks.”

Eric aan bord 6 leek zich lang te kunnen handhaven in een spannende partij met een gecompliceerde stelling: “Ik kwam goed uit mijn opening. Het lukte me al vrij snel om het initiatief te nemen. Mijn stukken en pionnen namen al snel goede posities in richting de vijandelijke koning. Ik had twee open lijnen op de kort gerokeerde koning. Zonder een pion te offeren. Mijn tegenstander kon alleen maar verdedigen en proberen de aanval zo goed mogelijk te pareren. Dat kostte hem wat terugtrekkende zetten maar uiteindelijk na diverse omtrekkende bewegingen plantte hij een paard op f5, dit hield mijn aanval behoorlijk tegen. Ik probeerde de stelling zo scherp en actief mogelijk te maken en bleef aanvallende zetten doen. Plotseling overzag ik tijdens de ruil van enkele stukken dat ik zomaar een stuk weg blunderde zonder enige compensatie. Helaas zag ik dit fenomeen op nog vier borden bij ons team gebeuren. Het leek op een collectieve offday. Maar mijn tegenstander en ik waren het, na de partijanalyse samen eens, dat we een schitterende en zeer spannende partij hadden gespeeld. Op zich een schrale troost maar toch gaat het hier ook om.”

Een waar drama speelde zich af aan bord 3 waar Wim met de witte stukken zijn tegenstander op de pijnbank legde. Met actief spel voerde Wim de druk uiterst langzaam maar zeker steeds verder op totdat er een pionneneindspel ontstond dat na meer dan 4 uur spelen voor Wim gewonnen kwam kwam te staan. Met engelengeduld, en een remiseaanbod afslaand, had Wim een stelling weten de bereiken waar een doorbraak op de koningsvleugel middels de pionzet G5 naar damepromotie en winst zou leiden. Toen gebeurde het onvoorstelbare: als door een kwade geest bevangen deed Wim de afgrijselijke pionzet H5 waardoor niet hij maar zijn tegenstander kon doorbreken naar promotie en Wim verbouwereerd kon opgeven! Na afloop was het Wim zelf die de omstanders liet zien hoe hij met G5 de partij naar winst had kunnen afwikkelen.

Een 2 – 6 nederlaag tegen de nummer laatst. In plaats van een veilige plaats in de middenmoot verkeren we in degradatiegevaar. Toch maar eens kijken of we de volgende ronde thuis voor het eerst met onze sterkste opstelling kunnen aantreden.

Koos Hendriks.

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>